24.1.08

Γιατί το Internet είναι «Κακό» και κάποιοι τρομάζουν με την ανωνυμία του;

Πριν από μερικές βδομάδες, παρατήρησα με έκπληξή μου ότι διάφοροι δημοσιογράφοι, κυρίως τηλεοπτικοί, άρχισαν να μιλάνε για το «πόσο κακό είναι τo Internet», ότι «οι νέοι στο Internet κινδυνεύουν», ότι «τα παιδιά σας αυτοκτονούν μέσω Internet», ότι «τα παιδιά βλέπουν παιδεραστίες και άλλες κακές ανωμαλίες », ότι «στο Internet υπάρχουν κυκλώματα που εκμεταλλεύονται τους αφελείς» και άλλες τέτοιες ανοησίες, που ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

Είμαι κοντά 15 χρόνια χρήστης του Internet, από τις πρώτες εκείνες μέρες που μπαίναμε με πανεπιστημιακούς λογαριασμούς (αφού παίρναμε 30-4ο φορές τηλέφωνο για να συνδεθούμε).

Έχω δει πολλά παράξενα, αλλά κανέναν να κινδυνεύει περισσότερο από όσο κινδυνεύαμε όταν πηγαίναμε ως παιδιά στο πάρκο για να βρεθούμε με τους φίλους μας.

Έχω δεκάδες γνωστούς, αγόρια και κορίτσια, που δεν έπαθαν ποτέ τίποτα από το Internet.
Μιλάω με 100άδες νέους και νέες στο Διαδίκτυο, έχω φτιάξει και ένα φόρουμ όπου μπαίνουν κάθε μέρα αμέτρητοι προβληματισμένοι και ανήσυχοι αλλά και πολλές φορές "αγριεμένοι" νέοι, αλλά ποτέ δεν έμαθα ότι κάποιος από αυτούς έπαθε κάτι μέσα από το Ίντερνετ.

Μίλησα με νέους και νέες που είχαν πέσει κάποτε στα ναρκωτικά, αλλά μέσα από το Ίντερνετ κατάφεραν να επικοινωνήσουν με ανθρώπους που τους έδωσαν ελπίδες, που τους έδωσαν όραμα, και έτσι ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ! Καυχιέμαι μάλιστα ότι ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να έβαλα και εγώ λίγο το χεράκι μου και να βοήθησα αυτά τα παιδιά.

Έχω φίλες, νεαρές γυναίκες, πάνω από 20 ετών, που γνώρισαν μέσα από το Διαδίκτυο άνδρες που έγιναν φίλοι τους, και έκαναν μαζί τους αξιολογότατες σχέσεις.

Έχω γνωρίσει μέσω Internet αξιολογότατους ανθρώπους, όπως και ανθρώπους με πολύ ιδιαίτερες απόψεις και φιλοσοφίες, που με προβλημάτισαν θετικά.

Μα ΠΟΤΕ δεν συνάντησα κάποια πραγματικά επικίνδυνη κατάσταση, πέρα φυσικά από κάτι ανόητες απάτες μέσω χαζών email, παρόμοιες με εκείνες που έκαναν κάποτε οι επιτήδειοι στους άβγαλτους και αθώους ταξιδιώτες που έφταναν στον Σταθμό Λαρίσης .

Αντίθετα, ως νεαρός, μεγάλωσα σε μια εποχή που δεν υπήρχε internet, δεν υπήρχε email, δεν υπήρχαν κινητά, δεν υπήρχαν καλά-καλά τηλέφωνα.
Για να βρεις τους φίλους σου έπρεπε να πας στο σπίτι τους και να τους φωνάξεις από το μπαλκόνι (αν είχαν και μπαλκόνι και δεν ζούσαν σε μονοόροφη μονοκατοικία). Πραγματική επιστημονική φαντασία, δηλαδή!
Τότε, το να βγεις έξω ήταν μια καθημερινή περιπέτεια, με αμέτρητους κινδύνους και ρίσκα. Η μια περιοχή είχε την τάδε συμμορία, η άλλη τους χούλιγκανς, η τρίτη τους πάνκηδες, σανίδες με καρφιά και αλυσίδες έκαναν περιπολία για να μη τολμήσει το παιδί της μιας γειτονιάς να ξεμυτίσει στην άλλη...
Στα πάρκα τριγυρνούσαν παππούδες με καραμέλες που σε έστελναν «να τους φέρεις γλυκά και αναψυκτικά και να κρατήσεις τα ρέστα» και σε κοιτούσαν πονηρά, στους δρόμους περιπολούσαν νεαροί που είχαν μπει δύο και τρεις φορές στο αναμορφωτήριο και οι κοπέλες άλλαζαν τρία στενά όταν απλώς άκουγαν το όνομά τους, και τις διάφορες παρέες τις έλεγχαν μάγκες που έπρεπε να τους δώσεις λεφτά αν ήθελες να μπεις στην ομάδα τους ή να δοκιμάσεις τα χάπια/σκονάκια/βενζινόκολες/φαρμακευτικά τους για να σε θεωρήσουν άξιο λόγου «άτομο» -- και άλλα τέτοια όμορφα και αθώα πράγματα. Και πόσα ακόμη, που δεν κατάλαβα και δεν υποψιάστηκα ποτέ, επειδή ήμουν χαμένος στα ενδιαφέροντά μου, στη μουσική και στο διάβασμα... Και να φανταστείτε ότι ζούσα σε σχετικά ήσυχη γειτονιά: Το αίμα που χυνόταν έφτανε σε ...φυσιολογικά πλαίσια.
Ένα τουλάχιστον 15% εκείνων των παιδιών που δεν είδαν ποτέ τους το Internet δεν πρόλαβαν ποτέ να μεγαλώσουν. Άλλοι έφυγαν από ναρκωτικά, άλλοι από ατυχήματα, κάποιοι από ερωτική απογοήτευση (ναι, συνέβη και αυτό) και δεν είναι πια μαζί μας. Όλους αυτούς, δεν τους έκανε κακό το Internet...

Ούτε τον Ζαχόπουλο του έφταιγε το Internet και πήδηξε από τον 4ο όροφο. Ούτε τις εκατοντάδες των ανθρώπων που αυτοκτονούν κάθε μέρα, αλλά δεν μας το λέει η τηλεόραση, τους φταίει το Internet.

Γιατί λοιπόν κόπτονται τόσο με το Internet? Τι είναι αυτό που τους ενοχλεί τόσο πολύ; Ας δούμε το γιατί.

Πριν από μερικές βδομάδες, στα μισά του Νοέμβρη, άκουσα έκπληκτος στην ΤΒ ότι ένα 9χρονο κοριτσάκι βιάστηκε από έναν 45χρονο, προφανώς ανώμαλο. Αποτρόπαια πράξη, που σίγουρα μας σοκάρει όλους.

Στην είδηση λέχθηκε επίσης ότι ο ίδιος Πρωθυπουργός ζήτησε από τον υπουργό Δικαιοσύνης να εξεταστεί η αυστηροποίηση των ποινών. Μέχρι εδώ καλά, αλλά στην ίδια είδηση βγήκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και έκανε την παρακάτω απίστευτη δήλωση:
«η διαφύλαξη και προστασία των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, αλλά και των προσωπικών δεδομένων στις υποθέσεις τέλεσης σοβαρών εγκλημάτων κατά της ζωής, κατά των ηθών, εγκλημάτων παιδεραστίας, πορνογραφίας και άλλων συναφών, χρήζει ευρύτερης επανεξέτασης, με αποκλειστικό γνώμονα τη μέγιστη δυνατή αύξηση του αισθήματος ασφάλειας και δικαιοσύνης των δικαιωμάτων του συνόλου της κοινωνίας».
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό το περίπλοκο που είπε ο κ. εκπρόσωπος; Ας το κάνουμε μια μετάφραση:
Ο νόμος που δεν επιτρέπει στον κάθε ρουφιάνο, κατάσκοπο κλπ, να παρακολουθεί τις συζητήσεις μας στο τηλέφωνο και στο Internet, πρέπει να επανεξεταστεί και να αλλάξει. Αν κατά τύχη στην οθόνη σου βγήκε μια εικόνα μιας γυναίκας με μπικίνι, άρα πορνογραφία, τότε έχουμε το δικαίωμα να σε παρακολουθούμε. Και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση στις διάφορες αναζητήσεις σου στο διαδίκτυο να μην πέσεις σε κάποια πονηρή φωτογραφία (που σε χιλιάδες περιπτώσεις βγαίνουν από μόνες τους), θα έχουμε πάντοτε το δικαίωμα να σε παρακολουθούμε.

Όταν άκουσα αυτή τη δήλωση, το πρώτο πράγμα που είπα στην κοπέλα μου, που καθόταν κοντά μου, ήταν ότι «κάτι τρέχει και για κάποιον άλλο λόγο γίνεται αυτό»! Πριν προλάβω να τελειώσω την φράση μου, η συνέχεια μου έδειξε ότι είχα δίκιο. Η φωνή στη ΤΒ είπε:
Οι ειδικοί θεωρούν ότι για τα αυξημένα κρούσματα βιασμών ανηλίκων ευθύνεται και το internet, αφού τα νομικά κενά που υπάρχουν, οδηγούν τα αρρωστημένα μυαλά στις αποτρόπαιες πράξεις τους.
Τότε βγήκα από τα ρούχα μου. Τι σχέση έχει ο 45χρονος και το 9χρονο με το Internet? Πώς ήταν δυνατόν να συνδέουν κάποιοι αυτά τα δύο; Ολοφάνερα, η κυβέρνηση είχε κάποιο λόγο να δαιμονοποιεί το Διαδίκτυο...

(Προσέξτε λίγο την ημερομηνία: 14 Νοεμβρίου... Τι κακό όμως είχε κάνει το Διαδίκτυο μερικές μέρες πριν;)

Σήμερα, φυσικά, ξέρουμε πλέον τι φταίει και ενοχλούνται τόσο με το Διαδίκτυο. Αν δεν το καταλάβατε ακόμη, σκεφτείτε λίγο τι συνέβη τον τελευταίο καιρό με τους Ζαχόπουλους, τα DVD και τις ολοφάνερες συγκαλύψεις που έγιναν από τόσα και τόσα κανάλια και δημοσιογράφους, που ήξεραν την όλη ιστορία αλλά δεν την έβγαζαν παραέξω.

Πολύ απλά: Τα ΜΜΕ σήμερα σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό συνεργάζονται με την εξουσία!
Η σημερινή εξουσία, όπως καταλαβαίνει οποιοσδήποτε λίγοι ενημερωμένος άνθρωπος, πηγάζει σε μεγάλο βαθμό από τα μέσα ενημέρωσης. Διαβάστε αυτό το κείμενο, που έτυχε να δημοσιεύσω πολύ πριν να δούμε όλα αυτά που βλέπουμε.



Το ίντερνετ όμως, εμφανίζεται ως αστάθμητος παράγοντας, στο οποίο ο καθένας εξαιτίας της ανωνυμίας του μπορεί να «σφυρίξει» όποιο μυστικό θέλει σε όλους. Αν μάλιστα ξέρει πώς να καλύψει τα ίχνη του, είναι αδύνατον να ανακαλύψεις ποιος είναι ο «προδότης» και επίσης αυτός μπορεί να δημοσιεύσει σε τόσα μέρη τις πληροφορίες που θέλει, που είναι αδύνατο να τις κρύβεις, να τις εξαφανίσεις.
Για αυτό το λόγο, το Ίντερνετ είναι πλέον επικίνδυνο για την Εξουσία!
(Προσοχή, όταν λέμε εξουσία, εννοούμε αυτό το συνεταιριλίκι των παραδοσιακών ΜΜΕ -TV, εφημερίδες- που μπορούν μόνο κάποιοι έχοντες να κινούν, και μέχρι χθες ήταν η μοναδική πηγή πλύσης εγκεφάλου ... πληροφόρησης θέλω να πω).

Το Internet είναι ανεξέλεγκτο από την Εξουσία, για αυτό αυτή προσπαθεί πλέον με κάθε τρόπο να το κατηγορήσει, να το διαβάλλει, να το μειώσει στα μάτια του κόσμου, να το κάνει να φανεί επικίνδυνο. Και έτσι άρχισαν να ξεπηδούν «συμπτωματικά» ειδήσεις σαν τις παρακάτω:

Σήμα κινδύνου για την υπερβολική χρήση του Διαδικτύου από έφηβους εκπέμπουν καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών που πραγματοποίησαν σχετική έρευνα σε σχολεία της Αττικής.

Την βίασε μέσω internet !! (μπράβο στο παλικάρι που κάνει σωστό σχολιασμό)

Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο δεν προσφέρει επαρκή προστασία από τη διακίνηση παιδικής πορνογραφίας και τα περιστατικά εκβιασμού μέσω Διαδικτύου, καθώς δεν προβλέπεται η άρση του απορρήτου, ανέφερε στη Βουλή ο Εμμανουήλ Σφακιανάκης, επικεφαλής του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής.

«Χιλιάδες εγκλήματα πλημμεληματικού αλλά και κακουργηματικού χαρακτήρα, τελούμενα μέσω του Internet, μένουν ανεξιχνίαστα» (Πόσες χιλιάδες όμως μένουν θαμμένα μέσω Βουλής, δεν μας λένε)

Φυσικά, η μαμά μας και η θεία μας δεν μπορεί να κάνει τόσος περίπλοκες σκέψεις...

Δεν θα γράψω άλλα. Θα σας ζητήσω να κάνετε εσείς τους παραπέρα συνειρμούς και θα επανέλθω...


14.1.08

Για όλους τους φίλους που προσπαθούν...

Η επιτυχία είναι μια σκάλα που τα σκαλοπάτια της είναι φτιαγμένα από αποτυχίες.
Η παρακμή είναι μια σκάλα που τα σκαλοπάτια της είναι εύκολες και άμεσες επιτυχίες.

Οι ιστορίες των ανθρώπων που πέτυχαν νωρίς και χωρίς να προσπαθήσουν, είναι ιστορίες συνήθως τραγικές. Οι ιστορίες των ανθρώπων που μέσα από αποτυχίες και δυσκολίες κατάφεραν αυτό που επιθυμούσαν είναι σχεδόν πάντα ηρωικές.

Μη φοβάστε την αποτυχία. Από την αποτυχία ο σοφός μαθαίνει και γίνεται καλύτερος σε ό,τι προσπαθεί.

Να φοβάστε την εύκολη επιτυχία. Γιατί η εύκολη επιτυχία είναι μια επιτυχία που δεν σου ανήκει πραγματικά, και όπως έρχεται έτσι μπορεί να φύγει - και τίποτα δεν μένει πίσω της.

Παυλιανισμός: Η Παγκόσμια Θρησκεία που ιδρύθηκε πριν δύο χιλιάδες χρόνια;

Διαβάζοντας διάφορα κείμενα από το φόρουμ του antidogma.gr, ξαναδιάβασα το ανατρεπτικότατο κείμενο «εναλλακτικής» (;) ιστορίας του Χριστιανισμού, του αγαπητού ArisSeirios (επισκεφτείτε το blog του).
Κείμενα σαν και αυτό δεν πρέπει να χάνονται, ούτε να προσπερνιούνται στις συνήθως χαοτικές συζητήσεις ενός forum. Πρέπει να δημοσιεύονται σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέσα, για να γίνονται γνωστές οι σοβαρές «εναλλακτικές» απόψεις που περιέχουν.
Θα ήθελα πάρα πολύ να έχω τις γνώσεις και την επιστημονική κατάρτιση του ArisSeirios (είναι πτυχιούχος θεολόγος) για να αξιολογήσω αντικειμενικά και με τη δέουσα προσοχή το κείμενό αυτό (σίγουρα έχω ενστάσεις και απορίες για κάποια πράγματα, αλλά μπορούμε να τις δούμε αργότερα, στα σχόλια). Δεν κατέχω όμως τις εξειδικευμένες γνώσεις, για αυτό και αφήνω την αξιολόγηση και το σχολιασμό σε πιο ειδικούς από μένα.
Ένας συγγραφέας (όπως μερικές φορές αυτοαποκαλούμαι) δεν είναι ένας άνθρωπος που μόνο παράγει κείμενα, αλλά που είναι και υποχρέωσή του να ανακαλύπτει και να προωθεί τις σημαντικές ιδέες και τα αξιόλογα κείμενα των άλλων!
Σας καλώ λοιπόν να διαβάσετε προσεκτικά το κείμενο που ακολουθεί, και να το συζητήσετε όχι μόνο εδώ, αλλά και στο blog του ArisSeirios.
Τον καλώ να αναρτήσει το κείμενό του στο blog του. Όταν το κάνει, θα αφαιρέσω το κείμενο από εδώ και θα κρατήσω μόνο την εισαγωγή και το link.
Ας περάσουμε όμως στο τελείως ανατρεπτικό κείμενο του ArisSeirios:
Η συζήτηση για τον πραγματικό ιδρυτή και διαμορφωτή του χριστιανισμού δεν είναι καινούργια. Αντιθέτως έχει απασχολήσει θεολόγους, θρησκειολόγους, φιλοσόφους και ερευνητές σχεδόν από την εμφάνιση της νέας θρησκείας. Η Εκκλησία βεβαίως φρόντισε να καταστρέψει ή να ‘θάψει’ όλες τις σχετικές παλιές αμφισβητήσεις και ‘αιρετικές’ απόψεις γι’ αυτό και σήμερα είναι δύσκολο να εντοπιστούν, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν. Είναι χαρακτηριστική δε η λυσσαλέα αντίδραση του Ιερατείου Ανατολής και Δύσης κάθε φορά που έρχεται στην επιφάνεια κάποιο αρχαίο χειρόγραφο που καταρρίπτει το δια των αιώνων διαμορφωμένο δόγμα του επίσημου χριστιανισμού.
Στις μέρες μας φυσικά είναι πολύ δύσκολο να φιμωθούν οι ελεύθερες και ανεξάρτητες φωνές γι’ αυτό όλο και περισσότεροι ανεξάρτητοι θεολόγοι, αλλά και μη προκατειλημμένοι ερευνητές εντοπίζουν και αναδεικνύουν τον ουσιαστικό ρόλο του Σαούλ-Παύλου στη διαμόρφωση αυτού που αποκαλούμε πλέον ‘χριστιανισμό’ ενώ αν θέλαμε να αποδώσουμε το δίκαιο θα ονομάζαμε ορθότερα ‘παυλισμό’ ή ‘παυλιανισμό’.
Για να καταλάβουμε όμως τη ‘συνεισφορά’ του πανούργου ραβίνου στην διαμόρφωση και κυρίως στην παγκόσμια εξάπλωση της νέας θρησκείας θα πρέπει να πάμε λίγα χρόνια πριν την (υποτιθέμενη) γέννηση του Ιησού και να εξετάσουμε τη θεολογική-φιλοσοφική καθώς και την πολιτική κατάσταση της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου.
Βρισκόμαστε λοιπόν στην αρχή του τέλους της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Η ρωμαϊκή δημοκρατία έχει οριστικά πεθάνει και το άταφο πτώμα της περιφέρεται στους λαούς του αναδυόμενου Imperium περισσότερο ως άλλοθι της κατοχής και λιγότερο ως ελπίδα αποκατάστασης ενός πολιτεύματος που αποδείχθηκε πολύ φιλελεύθερο για τις διεστραμμένες ορέξεις των Ρωμαίων εξουσιαστών.
Οι λαοί της αυτοκρατορίας γογγύζουν κάτω από ένα ασφυκτικά καταπιεστικό καθεστώς που παράγει διαρκώς όλο και περισσότερη αδικία, φτώχεια, αναξιοπρέπεια, αμάθεια. Είναι φυσικό λοιπόν να στρέφονται προς το υπερβατικό, να ελπίζουν και να εύχονται τη λύτρωσή τους από υπερφυσικά όντα, παντοδύναμα, τα μόνα ικανά να αντιμετωπίσουν το τέρας της PaxRomana. Μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον γεννιούνται νέοι θεοί, ανασταίνονται παλαιοί ή και ανακατεύονται πολλοί δημιουργώντας ένα νέο ισχυρότερο που συγκεντρώνει τις δυνάμεις όλων σε μια υπόσταση. Το φαινόμενο αυτό αποκαλείται θρησκευτικός συγκρητισμός και είναι πραγματικά πολύ έντονο τούτη την εποχή σ’ αυτό το παγκόσμιο χωνευτήρι της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Οι Ρωμαίοι δεν ενδιαφέρονται για τις θρησκείες των υπόδουλων λαών. Απαιτούν μόνον ως ελάχιστο δείγμα ενότητας της αυτοκρατορίας την ταυτόχρονη με τις εθνικές θρησκείες λατρεία του εκάστοτε Ρωμαίου αυτοκράτορα ως Θεού. Φυσικά δεν είναι ψώνια. Δεν θεωρούν τον εαυτό τους πραγματικά θεό. Απλά χρησιμοποιούν αυτό το τέχνασμα για να κρατούν σε μια κοινή συνισταμένη τους εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους πολιτισμούς που διαφεντεύουν.
Η απαίτηση αυτή των κατακτητών δεν προβληματίζει σχεδόν κανέναν λαό. Με περισσή υποκρισία αποδίδουν τιμές θεού στον Ρωμαίο Καίσαρα κι έχουν το κεφάλι τους ήσυχο. Εκτός από τους Εβραίους. Παραδομένοι στον καταπιεστικό και αντιφυσικό μονοθεϊσμό του Αβραάμ, οι Εβραίοι αδυνατούν να αποδεχτούν αυτή τη ‘βλάσφημη’ απαίτηση των κατακτητών. Φυσικά το ιερατείο, αποτελούμενο από μορφωμένους και έξυπνους ανθρώπους δεν έχει πρόβλημα να υποκριθεί ότι συμμορφώνεται, αλλά ο απλός λαός βουτηγμένος μέσα στον φανατισμό και τη δεισιδαιμονία του γιαχβισμού νοιώθει να πνίγεται και αντιδρά. Αντιδρά δε προς δυο κατευθύνσεις. Είτε με τη δημιουργία επαναστατικών ομάδων, γνωστών ως ‘ζηλωτών’ οι οποίοι επιδίδονται σε ένα ιδιότυπο ανταρτοπόλεμο με τις ρωμαϊκές λεγεώνες, σε δολιοφθορές και δολοφονίες είτε με τον πιο παθητικό τρόπο του αναχωρητισμού, τη δημιουργία δηλαδή ευσεβιστικών, μοναστικών ταγμάτων, τα οποία αποσύρονται από τα κοινά, ζουν απομονωμένα μακριά από τις πόλεις και επιδίδονται στον ησυχασμό, στην εσωτερική καλλιέργεια, αλλά και στο κήρυγμα το οποίο περιλαμβάνει τόσο ηθικοθρησκευτικές προτροπές προς τους υπόλοιπους Εβραίους, όσο και σφοδρή αντιπαράθεση με το επίσημο ιερατείο που απεμπολεί τον μωσαϊκό νόμο και την αληθινή πίστη προς τον ένα και μοναδικό Θεό (Γιαχβέ) για να εξασφαλίσει εγκόσμιες εξουσίες, χρήμα και άνετη ζωή. Κυρίως τα έχουν με τους Φαρισαίους την κυρίαρχη την εποχή εκείνη ραβινική σχολή, την οποία κατηγορούν ότι κατήντησε τον μωσαϊκό νόμο νεκρό γράμμα αφού επικεντρώνεται στους τύπους και αδυνατεί ή καλύτερα αρνείται να προβάλλει το πνεύμα του.
Η κοινότητα των Εσσαίων είναι η πιο γνωστή τέτοια ομάδα αναχωρητών και ο χειρότερος εχθρός των Φαρισαίων.
Μέσα από την περιγραφή των ευαγγελίων και άλλων πρωτοχριστιανικών κειμένων καθίσταται σαφές ότι ο Ιησούς (εννοώ ο φιλολογικός Ιησούς) υπήρξε μέλος της κοινότητας των Εσσαίων για πολλά χρόνια. Είναι δε αποδεδειγμένο ότι και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής υπήρξε μέλος της κοινότητας πριν ακολουθήσει τον μοναχικό του δρόμο (ίσως και απεσταλμένος της ίδιας της κοινότητας για να προσηλυτίσει νέο κόσμο).
Ο Ιησούς λοιπόν ξεκινάει την δράση του σταχυολογώντας μαθητές, δημιουργώντας δηλαδή γύρω του μια ομάδα ακολούθων, όπως έκαναν και οι Εσσαίοι, όπως ακριβώς έκανε και ο Ιωάννης. Οι μαθητές του ανήκουν και στις δυο κατηγορίες που αντιτίθενται στη ρωμαϊκή κατοχή και στο πουλημένο ιερατείο. Στρατολογεί Εσσαίους όπως ο Ανδρέας, ο Σίμων-Πέτρος, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης (μαθητές του Ιωάννη του Βαπτιστή) αλλά και ζηλωτές επαναστάτες όπως ο Ιούδας και ο Σίμων ο Κανανίτης. Η προσπάθειά του να ενώσει τις δυο συνιστώσες σ’ ένα κοινό μέτωπο είναι σαφής. Αυτό ακριβώς επεδίωκε και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. (Στην πραγματικότητα τα γεγονότα στους βίους των δυο ανδρών είναι τόσο πανομοιότυπα ώστε πολλοί φιλελεύθεροι θεολόγοι να έχουν υποστηρίξει ότι Ιησούς και Ιωάννης είναι το ίδιο πρόσωπο)
Γυρίζει στις πόλεις της Παλαιστίνης και κηρύττει όχι την κατάλυση ή την πλήρωση του Νόμου όπως ανοήτως ισχυρίζονται κάποιοι σημερινοί χριστιανοί θεολόγοι, αλλά καταγγέλλει την αποστασία του Ιερατείου από την αληθινή πίστη στο Νόμο. ‘Ο Ιησούς, πράγματι, πουθενά δεν παρουσιάζεται επιτιμητής του Νόμου και των θρησκευτικών παραδόσεων του λαού. Αντίθετα, από τους Ευαγγελιστές προβάλλεται πάντοτε ως ένας καλός και ευσεβής Ιουδαίος, πιστός στο Νόμο και συνεπής ως προς τα θρησκευτικά του καθήκοντα.’ (Γεωργίου Πατρώνου, Η ιστορική πορεία του Ιησού, Δόμος 1992, σελ. 238)
Καταγγέλλει τους Φαρισαίους και καλεί τον λαό να επιστρέψει στους κόλπους του γιαχβισμού που οι προύχοντές του έχουν τόσο προδώσει. Η αντίσταση που κηρύττει ο Ιησούς δεν είναι θεωρητική κι εδώ διαφοροποιείται (ίσως όμως μόνον φαινομενικά) με τους Εσσαίους. Ο Ιησούς προτρέπει σε λαϊκή εξέγερση. Μιλάει για ‘πεινώντες’ που ήρθε η ώρα να χορτάσουν, για ‘διψώντες’ που είναι καιρός να ξεδιψάσουν, για ‘κλαίοντες’ τώρα που όμως θα γελάσουν τελευταίοι και καλύτερα. Διακηρύσσει ευθαρσώς ότι δεν ήλθε να βάλει ειρήνη, αλλά ‘μάχαιρα’ και εμφύλιο αλληλοσπαραγμό. Αυτό εξηγεί και το μένος του ιερατείου. Πιστεύει έστω κι ένας εχέφρων άνθρωπος ότι οι Φαρισαίοι θα κατεδίωκαν έναν άνθρωπο σαν τον Ιησού που θέλει να μας παρουσιάσει η Εκκλησία; Έναν άνθρωπο που θα κήρυττε στο πλήθος να γυρίζει το άλλο μάγουλο όταν τον ραπίζουν από το ένα; Που θα μετέθετε κάθε δικαίωση σε μιαν άλλη ζωή, σε μιαν άλλη αόριστη και μακρινή βασιλεία του Θεού; Τί πρόβλημα θα είχαν με έναν θρησκευόμενο ευσεβιστή που θα καλούσε τον λαό να μην δίνει σημασία στα βάσανα που αντιμετωπίζει εξ’ αιτίας των ρωμαίων κατακτητών και των ντόπιων αυλοκολάκων της εξουσίας διότι θα ανταμειφθεί για την υπομονή και την πίστη του στο βασίλειο των ουρανών; Έναν τέτοιον άνθρωπο θα έπρεπε να τον κάνουν άγαλμα οι πανούργοι εξουσιαστές και όχι να τον σταυρώσουν. Κι όμως. Σύμφωνα με τα ευαγγέλια κινείται εναντίον του όλο το σύστημα. Ρωμαίοι και αρχιερείς τον επικηρύσσουν τον συλλαμβάνουν και τον τιμωρούν όχι με λιθοβολισμό όπως θα ήταν η φυσική ποινή για έναν ασεβή Εβραίο, αλλά με σταύρωση, την ποινή δηλαδή που το ρωμαϊκό δίκαιο επεφύλασσε αποκλειστικά για τους στασιαστές!
Αυτή εν συντομία είναι η διαδρομή του Ιησού, όπως μας την παρουσιάζουν τα καινοδιαθηκικά κείμενα. Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμη για αυτή τη διαδρομή ξεκινώντας από το κατά πόσον υπήρξε καν, αλλά το θέμα μας είναι άλλο. Ο Παύλος.

Μετά το θάνατο του Ιησού η ομάδα των μαθητών του περνάει πολύ δύσκολες ημέρες. Στιγματισμένοι, επικηρυγμένοι για επαναστατική δράση, εκτός νόμου κρύβονται σε γιάφκες, σε σπίτια γνωστών και φίλων και περιμένουν έντρομοι την ώρα της σύλληψης και της τιμωρίας. Η δήθεν θρησκευτική αίρεση είναι ανύπαρκτη. Υπάρχουν μόνον τρομοκρατημένοι επαναστάτες που έχασαν τον φυσικό τους ηγέτη και η κάποτε φιλόδοξη αποστολή τους έχει γίνει τώρα βρόχος που τους πνίγει. Οι Ρωμαίοι έχουν δώσει ρητές διαταγές στο ιερατείο να βρουν και να εξοντώσουν τους εναπομείναντες στασιαστές και οι Φαρισαίοι πρωταγωνιστούν σε αγριότητα εναντίον τους. Πιο άγριος και φανατισμένος ένας νεαρός φαρισαίος ραβίνος πρωτοστατεί στην ανακάλυψη και τιμωρία των παρανόμων. Ονομάζεται Σαούλ. Επί τρία και πλέον έτη μετά τον θάνατο του Ιησού ο Σαούλ κυνηγά ακούραστα τους μαθητές του κι έχει καταφέρει εναντίον τους συντριπτικά πλήγματα, όπως ο ίδιος ομολογεί.
Μετά τον λιθοβολισμό από το οργισμένο πλήθος του Στέφανου, ελληνιστή οπαδού του Ιησού τον οποίο παρακολουθεί με κτηνώδη σαδισμό ο νεαρός φαρισαίος πηγαίνει στον αρχιερέα και του ζητά την άδεια να μεταβεί στη Δαμασκό για να εξοντώσει όσους στασιαστές είχαν καταφύγει εκεί. Είναι προφανές ότι στα Ιεροσόλυμα έχει εξαρθρωθεί πλέον ο σκληρός πυρήνας της ομάδας. Ο αρχιερέας υποτίθεται ότι του δίνει την άδεια και την ευλογία του και ο Παύλος αναχωρεί διψασμένος για αίμα. Και τότε συμβαίνει το...’θαύμα’. Το παραμύθι του θαύματος αποκαλύπτεται κι από την ίδια τη διήγησή του ανεκδιήγητου Λουκά:
χωρίο α΄: ‘οι δε άνδρες οι συνοδεύοντες αυτώ ειστήκεσαν ενεοί, ακούοντες μεν της φωνής, μηδένα δε θεωρούντες Πράξεις κεφ. Θ, στιχ. 7
χωρίο β΄: ‘οι δε συν εμοί όντες το μεν φως εθεάσαντο και έμφοβοι εγένοντο, την δε φωνήν ουκ ήκουσαν του λαλούντος μοι Πράξεις κεφ. ΚΒ΄, στιχ. 9
Η οραματική εμφάνιση του Ιησού στον Παύλο, η τύφλωση του τελευταίου και η θαυματουργική μεταστροφή του ήσαν οπωσδήποτε πολύ εντυπωσιακά για τους αφελείς και δεισιδαίμονες Ιουδαίους της εποχής. Φυσικά ποτέ δεν θα μάθουμε τί συζήτησαν ο Παύλος με τον Αρχιερέα, μπορούμε όμως να υποθέσουμε την νέα εντολή που το ιουδαϊκό ιερατείο του έδωσε και εγκαινίαζε μια νέα γραμμή, ένα πανούργο σχέδιο δια του οποίου ο ιουδαϊσμός θα κατόρθωνε να αλώσει τον ελληνισμό εκ των έσω. Το σχέδιο αυτό εξυπηρετούσε φυσικά και τα πρόσκαιρα σχέδια της ρωμαϊκής εξουσίας και γι’ αυτό είχε την απόλυτη στήριξη των αρχών όπως θα δούμε στη συνέχεια.
Με ένα νέο σχέδιο λοιπόν και με μια νέα προσωπικότητα ο Σαούλ παρουσιάζεται στους μέχρι πρότινος επικηρυγμένους. Τους αναλύει το παραμύθι της μεταστροφής του και αναλαμβάνει τον ‘ευαγγελισμό των εθνών’. Αυτό προκαλεί μεγάλη αναστάτωση και σύγχυση στον σκληρό πυρήνα των επαναστατών που φυσικά καμιά διάθεση δεν είχαν για τη δημιουργία μιας νέας θρησκείας αφού ήσαν απόλυτα πιστοί στην πατροπαράδοτη. Ο Παύλος παρ’ όλ’ αυτά με διάφορα μέσα επιτυγχάνει να χριστεί απόστολος και ακολουθεί μια εξόρμηση στα μέρη των εθνικών όπου επισκέπτεται τις κατά τόπους συναγωγές στρατολογώντας πιστά μέλη για την εφαρμογή των σχεδίων του. Συνεργοί του σ’ αυτό υπήρξαν πρωτίστως οι ελληνιστές Ιουδαίοι, αυτοί δηλαδή ακριβώς που αποτελούσαν έως πρότινος τον στόχο των Φαρισαίων και του ίδιου του Σαούλ. Όπως αναπάντεχα ομολογεί ο καθηγητής Βλ. Φειδάς στην ‘Εκκλησιαστική Ιστορία’ του (τόμος Α΄, σελ. 39) ‘ο λιθοβολισμός του Στεφάνου και ο διωγμός των ελληνιστών χριστιανών των Ιεροσολύμων υπήρξε η αφετηρία της διαδικασίας αποσυνδέσεως της χριστιανικής λατρείας από τον ιουδαϊκό Ναό και τους τύπους της ιουδαϊκής λατρείας’. Πάει, λοιπόν περίπατο κι εκείνο το εξόφθαλμα παρέμβλητο ‘πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη’.
Το 49 μ.Χ. λαμβάνει χώρα η επεισοδιακή Αποστολική λεγόμενη Σύνοδος στα Ιεροσόλυμα. Ο Παύλος εμφανίζεται διεκδικώντας λίγο ως πολύ τον ρόλο του αρχηγού και συγκρούεται μετωπικά με τα παλιά μέλη. Ο Πέτρος φαίνεται να έχει αντιληφθεί πλέον το παιχνίδι του και δείχνει μάλλον συγκαταβατικός ή παραιτημένος,. Ο Ιάκωβος αντιδρά σφόδρα όπως και ο Ιωάννης. Η αφορμή έχει δοθεί από το θέμα που προκύπτει σχετικά με την περιτομή των εξ’ εθνικών χριστιανών. Ο Σαούλ αφήνει τους εθνικούς να εισέλθουν στην νέα θρησκεία χωρίς περιτομή κι αυτό ξεσηκώνει θύελλα αντιδράσεων από τους παραδοσιακούς Εβραίους της ομάδας του Ιησού. Μετά από επεισοδιακή συνέλευση οι μαθητές ‘πείθονται’ για την αναγκαιότητα παράβλεψης της περιτομής για να σώσουν όμως τα προσχήματα, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή θέτουν ως όρο την υποχρεωτική αποχή των εξ’ εθνικών προσήλυτων από τα ειδωλόθυτα. Ο Παύλος δέχεται τους όρους, στην πράξη όμως δεν τους εφαρμόζει ποτέ, και δεν αναφέρεται καθόλου σ’ αυτούς στις επιστολές του προς τους συνεργούς του. ‘Εν τούτοις στις Πράξεις (15,19) οι τεθέντες όροι θεωρούνται ότι αποφασίσθηκαν μετά την αποχώρηση των αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα και κοινοποιήθηκαν σ’ αυτούς με επιστολή (Πραξ. 21,25). Ο Λουκάς συνδύασε τις δυο αποφάσεις σε μια ενιαία. Την υπόθεση αυτή δέχτηκε και ο Β. Στεφανίδης (Εκκλ. Ιστορία, 32-33)’ Βλ. Φειδάς (ό.π. σελ. 43) και λίγο πιο κάτω: ‘παραμένει δυσερμήνευτη η παρασιώπηση των όρων της κοινής αποφάσεως από τον απόστολο Παύλο στην προς Γαλάτας επιστολή (Γαλ. 2,9-10) και η αναφορά του μόνο στον όρο για οικονομική ενίσχυση, ο οποίος δεν συμπεριλαμβανόταν στην επίσημη απόφαση της Αποστολικής Συνόδου’. (Το τερπνόν μετά του ωφελίμου!)
Το σχέδιο έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Οι απλοί Εβραίοι που δεν γνωρίζουν την σατανική ραδιουργία του ιερατείου τον κυνηγάνε σαν αιρετικό και προδότη του ιουδαϊσμού. Το ιερατείο δεν αντιδρά! Φανταστείτε ένα σημερινό πράκτορα μιας μυστικής υπηρεσίας που αυτομολεί προς τον εχθρό. Ποια μυστική υπηρεσία, ποιας χώρας δεν θα τον κυνηγήσει λυσσαλέα για να τον εξοντώσει; Κι όμως οι ραβίνοι της Ιερουσαλήμ όχι μόνον δεν τον διώκουν, όχι μόνον σιωπούν και τον προστατεύουν, αλλά ως εκ (νέου) θαύματος σταματούν και οι διωγμοί εναντίον των στασιαστών. Κι όταν το ιερατείο δεν μπορεί πλέον να τον προστατεύσει από την οργή των μη μυημένων ευσεβών Ιουδαίων, τότε αναλαμβάνει η Ρώμη! : ‘πολλής δε γενομένης στάσεως επιβληθείς ο χιλίαρχος μη διασπασθή (=λυντσαριστεί) Παύλος υπ’ αυτών (δηλ. των Σαδδουκαίων), εκέλευσε το στράτευμα καταβήναι και αρπάσαι αυτόν εκ μέσου αυτών άγει ντε εις την παρεμβολήν (=στρατόπεδο) Πράξεις κεφ. ΚΓ΄, στιχ. 10.
Ορθώς σημειώνει η Λιλή Ζωγράφου: ‘τον Ιησού τον συλλαμβάνει η αστυνομία του Ιερατείου, τον καταδικάζει σε πέντε λεπτά, τον οδηγεί αμέσως στον Ρωμαίο προκουράτορα Πιλάτο, που ενδίδει στην πίεση του «οργισμένου πλήθους» και τον καταδικάζει σε θάνατο. Η όλη διαδικασία, μαζί με την εκτέλεση – σταύρωση, παίρνει 36 ώρες. Στον Παύλο, τον «Απόστολο Του», γίνονται σημεία και τέρατα: Οι Ζηλωτές ζητούν τον Παύλο να τον λιντσάρουν. Αλλά και οι Σαδδουκαίοι…’ και διασώζεται από την παρέμβαση της ίδιας της αυτοκρατορίας! (Λιλή Ζωγράφου, Αντιγνώση, εκδόσεις Αλεξάνδρεια 1974, σελ. 170-171). Τα ίδια συμβαίνουν κι αργότερα όταν τον διασώζει ο προκουράτορας Φήλιξ! Και πάλι στην Έφεσο, και πάλι στη Ρώμη!
Στα κείμενα εμφανίζεται ως Ρωμαίος πολίτης κάτι που δεν υπήρξε ποτέ. ‘Ο Βολταίρος στο φιλοσοφικό του λεξικό το θεωρεί αδύνατο να υπήρξε ο Παύλος Ρωμαίος πολίτης. Η Ταρσός, εξηγεί, δεν έγινε ρωμαϊκή επαρχία παρά εκατό χρόνια μετά τον Παύλο. Πως θα γινόταν αυτός Ρωμαίος πολίτης;’ (Λ. Ζωγράφου, ό.π., σελ. 176)
Κι όμως η ρωμαϊκή εξουσία του συμπεριφέρεται σαν σε ρωμαίο πολίτη. Τον διασώζει πλειστάκις από το μαινόμενο πλήθος και τον φυλακίζει δήθεν ενώ στην πραγματικότητα του προσφέρει άσυλο και χρόνο για να σπείρει τη διδασκαλία του. Σε συνεργασία με τον ‘φίλο’ του Σενέκα οργανώνουν τη μεγάλη συνομωσία κατά του Νέρωνα.
Ο νεαρός αυτοκράτορας είναι πολύ νέος, πολύ ρομαντικός, πολύ φιλέλλην, πολύ ακατάλληλος για τα συμφέροντα του φεουδαρχικού συστήματος που μόλις αρχίζει να παγιώνεται στην επικράτεια της αυτοκρατορίας.
Η Ρώμη καίγεται και οι οπαδοί του Παύλου διασπείρουν τη φήμη ότι ο αυτοκράτορας είναι εμπρηστής. Σενάριο εντελώς ηλίθιο για να πιάσει (ποιος αρχηγός κράτους θα έκαιγε την επικράτειά του;) και όντως δεν πιάνει. Όλοι κατηγορούν την αίρεση των Ναζωραίων-χριστιανών και εξαπολύεται διωγμός, Ο Παύλος και οι σκοτεινοί σχεδιασμοί του έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών αθώων αγνών ιδεολόγων. Λίγο τον απασχολεί…Ο ίδιος διαφεύγει και πάλι και εξαφανίζεται από το προσκήνιο. Καμιά επίσημη μαρτυρία για το τι απέγινε μετά τα δυο χρόνια της ιδιότυπης ‘φυλάκισής’ του στη Ρώμη. Πλήρης εξαφάνιση!

Ο Παύλος είναι έξυπνος. Γνωρίζει ότι σύντομα θα αρχίσουν οι αμφισβητήσεις, οι αντιρρήσεις, οι αιρέσεις. Πρώτο του μέλημα είναι η οργάνωση ενός δογματικού πυρήνα οπαδών του που θα ακολουθεί, θα διδάσκει και –εν ανάγκη- θα επιβάλλει δια της βίας τις δικές του ιδέες. Εγκαθιστά παντού δικούς του ανθρώπους ως επισκόπους (δηλαδή επιτηρητές της αυθεντικής εφαρμογής των απόψεών του) και τους εφοδιάζει με επιστολές που διασαφηνίζουν το δόγμα. Όποιος αντιδρά, όποιος έχει αντίθετη γνώμη απομακρύνεται, αποκόπτεται από την ‘κοινωνία’, ουσιαστικά δηλαδή παραδίδεται στους διώκτες του προς εξόντωση.
Ο Παύλος και οι συνεργοί του δουλεύουν συστηματικά. Πρώτος στόχος η πλήρης ανατροπή των διδασκαλιών του Ιησού ή της ομάδας που εφηύρε τον Ιησού. Έτσι η κοινωνική δικαιοσύνη αντικαθίσταται από τη δικαιοσύνη των ουρανών. Οι δούλοι οφείλουν σεβασμό στους κυρίους τους για να μη βλασφημείται το… ‘όνομα του Κυρίου’. Και όλοι μαζί, δούλοι κι ελεύθεροι είναι απλά και μόνο ‘δούλοι του Θεού’ (Ρωμ. ΣΤ΄, 18-22, Κορ. ΣΤ,΄19-20, Ρωμ. Ζ΄, 22-23) για να καθηλώσουμε και τους άτιμους τους Έλληνες που δεν σκύβουν κεφάλι. Οι γυναίκες είναι βδελυρά όντα και καλύτερα κανείς να μη νυμφεύεται, αλλά επειδή υπάρχουν και ‘ανάγκες’ επιτρέπει κατά παραχώρηση την ‘χρήση’ τους δια πορνείαν! Κανείς δεν πρέπει να πολεμά τη ρωμαϊκή εξουσία διότι άλλη η βασιλεία του Καίσαρα κι άλλη του Θεού. Η φιλοσοφία είναι καταστροφική, αφού βάζει το μυαλό σε λειτουργία, γι’ αυτό κι απαγορεύεται δια ροπάλου κι αποτελεί κατά τον ευφυή ραβίνο ‘μωρία’. Τέλος η δεύτερη παρουσία του Κυρίου, δηλαδή η μεγάλη ώρα της επανάστασης, μετατίθεται χρονικά στο απώτερο μέλλον. Ενώ ο Ιησούς υποσχόταν ότι δεν θα παρέλθει η παρούσα γενιά προτού εκπληρωθούν οι υποσχέσεις του, ο Παύλος διαβεβαιώνει ότι θα αργήσει πολύ εκείνη η ώρα και συνιστά υπομονή κι εγκαρτέρηση.
Οργανώνει το δίκτυό του και στελεχώνει τις εκκλησίες με τυφλά εκτελεστικά του όργανα. Ο φίλος και ‘συνεργός’ (βλ. Γ. Πατρώνου, Προλεγόμενα στην έρευνα των Πράξεων, εκδ. Πουρνάρα 1993, σελ. 174) του Λουκάς αναλαμβάνει να συγγράψει τα γεγονότα όπως θα έπρεπε να είναι, σύμφωνα με τις προτιμήσεις του ιερατείου και να κατοχυρώσει την παύλεια διδασκαλία ως δόγμα καθολικά αποδεκτό.
Οι αυθεντικοί μαθητές βράζουν αλλά τα χέρια τους είναι δεμένα. Ο Πέτρος συλλαμβάνεται και εκτελείται στη Ρώμη, ο Ιάκωβος δολοφονείται (σύμφωνα με το χωρίο Πραξ. 12,2 ο Ιάκωβος δολοφονήθηκε προ του 44 μ.Χ., δηλαδή προ της Αποστολικής Συνόδου στην οποία ο συγγραφέας του ίδιου έργου υποστηρίζει ότι μετείχε!) και ο Ιωάννης εξορίζεται σ’ ένα ξερονήσι όπου εντός παραληρημάτων συγγράφει δυσοίωνα και φρικιαστικά βιβλία απόλυτης απόγνωσης.
Ο παυλιανισμός έχει επικρατήσει. Ο Παύλος φροντίζει να μη χαθούν μαζί του όλα όσα έχει κάνει για την επικράτηση του ιουδαϊσμού παγκοσμίως. Διορίζει συνεχιστές του, ουσιαστικά είναι ο εφευρέτης του επισκοπικού θεσμού, δηλαδή της αδιαφανούς συνεχίσεως του σκοτεινού έργου του από μια αφοσιωμένη μυημένη ομάδα πιστών κατά τα πρότυπα του μασονισμού.
Έκτοτε κάθε εκκλησιαστικός άνδρας που ξεφεύγει από την παύλεια παράδοση κατηγορείται ως αιρετικός και διώκεται απηνώς από το επίσημο ιερατείο.
Διαμορφώνεται στη βάσει του παύλειου δόγματος ο κανόνας της ΚΔ. Όσα κείμενα δεν συμφωνούν με το δόγμα αυτό εξοστρακίζονται, καταστρέφονται, αποσιωπούνται. Όσα εγκρίνονται υφίστανται εξονυχιστικό έλεγχο και εξόφθαλμες αλλοιώσεις. Η ΚΔ αποτελείται σε ποσοστό μεγαλύτερο του 50% από τις επιστολές του Παύλου και τα έργα του πιστού του συνεργού Λουκά. Η αποκάλυψη του Ιωάννη το μόνον έργο της ΚΔ καθώς φαίνεται που πραγματικά ανήκει στον γνωστό μαθητή του Χριστού, απορρίπτεται από τον αρχικό κανόνα και μόνον πολύ αργότερα αναγνωρίζεται από την εκκλησία, ωστόσο ακόμη και σήμερα αντιμετωπίζεται με μεγάλη επιφύλαξη και διφορούμενη κριτική.
Την όχι απλώς αποφασιστική, αλλά αποκλειστική συμβολή του Παύλου στη διαμόρφωση της χριστιανικής θρησκείας καθιστούν σαφέστερη τα περισσότερα γνωστικά κείμενα του τέλους του α΄ και του β΄ αιώνα μ.Χ., όπου αναγνωρίζεται η ηγετική φυσιογνωμία του. Στο σύστημα του Μαρκίωνα π.χ. οι επιστολές του αποστόλου Παύλου και η επιτομή του ευαγγελίου του Λουκά έχουν απόλυτο κύρος και αυθεντία. Η ηγετική αυτή θέση του Παύλου διατηρήθηκε δια μέσου των αιώνων και είναι χαρακτηριστικό ότι τον 6ο και 7ο αιώνα μ.Χ. εμφανίστηκε η αίρεση των Παυλικιανών, μια συγκρητιστική σύνθεση των στοιχείων του Γνωστικισμού και του Μανιχαϊσμού των πρώτων αιώνων. Οι Παυλικιανοί θεωρούσαν τον απόστολο Παύλο ‘ως τον κατ’ εξοχήν διδάσκαλό τους και έτρεφαν απόλυτο σεβασμό προς το πρόσωπό του’ (Βλ. Φειδά, Εκκλ. Ιστορία τ. Α΄, σελ. 767).
Το γεγονός είναι ότι την εποχή εκείνη, στην σχετικά ασήμαντη για την αχανή αυτοκρατορία περιοχή της Παλαιστίνης, συνελήφθη και εξετελέσθη (με εκτελεστικό όργανο τον Σαούλ – Παύλο) το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία όλων των εποχών. Τέθηκαν τα θεμέλια του θριάμβου του δογματισμού και του σκοταδισμού εις βάρος της ελευθερίας του Πνεύματος: ‘ο ιουδαϊσμός είναι αποφασισμένος να ξεριζώσει τον ελληνικό πολιτισμό και μαζί του τον κίνδυνο που απειλεί την ύπαρξή του πολύπλευρα. Να τον ξεριζώσει στην κυριολεξία. Γι’ αυτό και ο Παύλος θα φανεί τόσο ελαστικός στο τόσο ουσιαστικό θέμα της περιτομής. Και δε θα υποχωρήσει πουθενά, προκειμένου να εισδύσει στο μυαλό και τις συνειδήσεις των λαών. Δεν επρόκειτο, όπως ισχυρίστηκαν πολλοί, για έναν νεωτεριστή και αναμορφωτή. Ο Παύλος δεν άλλαξε ούτε μια οξεία από τον απολιθωμένο Μωσαϊκό Νόμο.’ (Λ. Ζωγράφου, Αντιγνώση , σελ. 220). Αυτόν τον Μωσαϊκό Νόμο εστάλη να διδάξει στα έθνη, ο Παύλος. Όχι φυσικά από θρησκευτικό φανατισμό, αλλά από την αστείρευτη δίψα του ιουδαϊκού ιερατείου για Εξουσία και όλα τα παρεπόμενα της.
Το κωμικοτραγικό είναι ότι στο αρχικό κήρυγμα του Ιησού –φανταστικό ή πραγματικό δεν έχει σημασία- υπάρχει η δραματική προειδοποίηση, την οποία οι λογοκριτές δεν θεώρησαν επικίνδυνη ώστε να την απαλείψουν: ‘φυλαχθείτε από τους ψευδοπροφήτες και κείνους που θα παρουσιαστούν τάχα από μέρους μου’. Δυστυχώς μια θράκα ημιμαθών και προκατειλημμένων ανθρώπων δεν στάθηκε ικανή να αντιληφθεί τη συμβουλή αυτή και να προφυλάξει την ανθρωπότητα από τη μεγάλη παγίδα. Τα υπόλοιπα αποτελούν απλά Ιστορία…

Ενδεικτική βιβλιογραφία:
  • Λιλή Ζωγράφου, Αντιγνώση, ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ 1974
  • Βλάσσιου Φειδά, Εκκλησιατική Ιστορία τ. Α΄, Αθήνα 1992
  • Γ. Πατρώνου, Προλεγόμενα στην έρευνα των Πράξεων, ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π. ΠΟΥΡΝΑΡΑ 1993
  • Γ. Πστρώνου, Η ιστορική πορεία του Ιησού, ΔΟΜΟΣ 1992
  • Γ. Γαλίτη, Ιστορία εποχής της Καινής Διαθήκης, ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π. ΠΟΥΡΝΑΡΑ, 1991
  • Σ. Αγουρίδου, Εισαγωγή εις την Καινήν Διαθήκην, ΓΡΗΓΟΡΗ, γ΄έκδοση 1991
  • Γ. Γαλίτη, Ερμηνευτικά της Καινής Διαθήκης, ΕΚΔΟΣΕΙΣ Π. ΠΟΥΡΝΑΡΑ, 1993
  • Π. Τρεμπέλα, Η Καινή Διαθήκη (μετά συντόμου ερμηνείας), ΣΩΤΗΡ, 1978

(Σημ.: Πολλά στοιχεία αντλήθηκαν από την εν εξελίξει έρευνα μου, που αποσκοπεί στην τελική συγγραφή μιας αληθινής Εκκλησιαστικής Ιστορίας)
ArisSeirios

5.1.08

Το Απόκρυφο Μυστικό της Βασιλόπιτας!


Έχω δουλέψει σε αρκετές δουλειές εδώ και χρόνια, και έχω παρευρεθεί στο κόψιμο, όπως καταλαβαίνετε, αρκετών βασιλόπιτων.

Δύο-τρεις λοιπόν στο σπίτι, άλλη μια στη δουλειά αλλά και σε ξένες δουλειές ως συνεργάτης, τέσσερις τουλάχιστον δηλαδή βασιλόπιτες τον χρόνο, επί 20 χρόνια κοντά που είμαι εργαζόμενος, πάνω από 120 βασιλόπιτες λοιπόν στη ζωή μου ως τώρα έχω δει να κόβονται. Κάθε φορά, σημείωνα υποσυνείδητα που «έπεφτε» το φλουρί. Άρχισα λοιπόν να παρατηρώ ότι σε ένα μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων, πάνω από 80%, το «φλουρί» (και το συμπληρωματικό χρηματικό bonus που συνήθως το ακολουθεί) πέφτει σχεδόν πάντα κάπου «βολικά» για τον «κόφτη» της βασιλόπιτας, δηλαδή το αφεντικό.

Είτε θα έπεφτε στο κομμάτι της «δουλειάς» ή της «εταιρείας» (οπότε τα λεφτά έμεναν στο ταμείο), είτε σε ένα από τα αφεντικά, είτε στον πιο «έμπιστο» του αφεντικού, είτε στο νέο αλλά φιλόδοξο στέλεχος που η διοίκηση θέλει να εμψυχώσει, είτε σε κάποια όμορφη γραμματέα...
Σχεδόν ποτέ το «φλουρί» δεν έπεφτε σε κάποιον ταπεινό και ήσυχο υπάλληλο.

Πάντα προβληματιζόμουν και ξυπνούσε λίγο μέσα μου ο συνωμοσιολόγος, αλλά τέτοιες μέρες δεν θα καθόμουν να χαλάσω το κλίμα με σκέψεις, οπότε κάθε φορά το απωθούσα και το ξεχνούσα σχεδόν άμεσα.
Φέτος όμως, ήμουν παρών σε μια κραυγαλέα περίπτωση... φλουρο-απάτης, οπότε άφησα μέσα μου τον συνωμοσιολόγο Σέρλοκ Χολμς να παρατηρήσει αυστηρά τις λεπτομέρειες και να καταλάβει γιατί το φλουρί έπεσε πάλι στο... αφεντικό.

Δεν χρειάστηκε πολύ ψάξιμο ή μελέτη για να καταλάβω τι συμβαίνει: Είναι πολύ απλό.
Εκεί που βρίσκεται το κέρμα, για κάποιους λόγους χημείας ή κυκλοφορίας των ρευμάτων της θερμότητας μέσα στη ζύμη, η βασιλόπιτα δεν φουσκώνει πολύ.

Άρα, για να καταλάβεις πού είναι το κέρμα, φτάνει να δεις σε ποιο σημείο της η βασιλόπιτα κάνει μια μικρή καμπύλη σε σχέση με το υπόλοιπο, προς τα μέσα. Αν την κοιτάξετε από το πλάι γύρω γύρω, θα το δείτε. Εκεί βρίσκεται και το κέρμα. Πολύ απλό και εύκολο...

Κάποιοι πονηροί λοιπόν, που ζούνε ανάμεσά μας, ξέρουν αυτό το κόλπο, αλλά ναι, δεν το αποκαλύπτουν στους υπόλοιπους! Ξεκάθαρη Συνωμοσία! Κρατάνε το φλουρί για τον εαυτό τους και για τα ταπεινά τους συμφέροντα!
Κι όμως, σ' αυτούς ο Αϊ Βασίλης πηγαίνει δώρο κάθε χρόνο (εμένα δεν μου φέρνει τώρα τελευταία, μάλλον γιατί είμαι κακό παιδί)!

Ακόμη ένα μυστήριο λοιπόν λύθηκε.

Μην αφήνετε λοιπόν το αφεντικό σας να σας κοροϊδέψει ξανά και να αποφύγει να σας δώσει τον χρηματικό bonuμά που δικαιούστε.
Πάρτε τα όπλα στα χέρια, κατεβείτε σε απεργία, κάντε κάτι! Απαιτήστε από εδώ και πέρα η βασιλόπιτα να κόβεται με κλήρο και με νούμερα ή τα κομμάτια να ορίζονται από μακριά, με κλειστά τα μάτια!

Κάτω λοιπόν η απάτη της Βασιλόπιτας! Το φλουρί ανήκει σε όλους! Καλή Χρονιά! Και του χρόνου!

Λένε τα δικά τους - και είναι και Ανίκητοι!

Ο φίλος Asimetrom (γνωστός «πιστολέρο» σε διάφορα «κακόφημα στέκια» του ελληνικού διαδικτύου) βλέποντας τις θυμωμένες αντιδράσεις μου σε μια συζήτηση που είχαμε στο antidogma.gr για τον ρατσισμό, μου έφτιαξε το παρακάτω σατυρικό κομιξάκι.
Φυσικά, είναι μεγάλη μου τιμή που έκατσε και ασχολήθηκε - και γέλασα πάρα πολύ.


2.1.08

Γιατί δεν είμαι «Ελλην» Ελληναράς αλλά Έλληνας-μέλος ολόκληρης της Ανθρωπότητας

«Έλλην» που να προδίδει τα ιδανικά του ελληνικού πολιτισμού, δεν είμαι. Γιατί ο ρατσισμός δεν είναι ιδανικό του ελληνικού πολιτισμού. Δεν είναι ιδανικό του Πολιτισμού γενικά. Ο μεγαλύτερος πολεμικός ήρωας του ελληνικού πολιτισμού, ο Αλέξανδρος, έχριζε ως διοικητές του αλλοεθνείς και παντρεύτηκε μια ξένη και ο ίδιος.

Είμαι Έλληνας που σέβεται το πνεύμα που δίδαξαν κάποιοι πρόγονοί του, που ήταν το πνεύμα της Επιστήμης, της Τέχνης, του Εμπορίου, της Εξερεύνησης, της Συναλλαγής, της Αποδοχής του Διαφορετικού. Ένα πνεύμα που είχε επαφές με όλους τους πολιτισμούς (ο Πυθαγόρας, ο Θαλής, στην Αίγυπτο και στην Βαβυλώνα έμαθαν μεγάλο μέρος των γνώσεών τους), ένα πνεύμα που δεν ήταν τοπικά προσδιορισμένο αλλά παγκόσμιο.

Είμαι Έλληνας γιατί σέβομαι τη γνώση των άλλων ανθρώπων, σε όποια φυλή και αν ανήκουν, και «γηράσκω αει διδασκόμενος» από όλους τους ανθρώπους, γιατί όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι να μου δώσουν.
Γιατί όπως και οι μεγάλοι αρχαίοι Έλληνες τραγωδοί, αναγνωρίζω τη θεϊκή σπίθα μέσα σε κάθε άνθρωπο, και αναγνωρίζω την τραγωδία και το δράμα κάθε ανθρώπινης ψυχής, όποιο και αν είναι το χρώμα του δέρματός της.

Δεν με ενοχλεί η λέξη «Γραικός», γιατί σημαίνει «γηραιός» και όχι κάτι άλλο, όπως νομίζουν οι παντελώς άσχετοι και αχρείοι λαϊκιστές! Αντίθετα με αυτούς, που δεν ασχολούνται καθόλου αλλά χρησιμοποιούν μόνο ως εντυπωσιασμό την «αρχαιολατρεία», εγώ συνεχίζω να εξερευνώ .

Εξερευνώ την Ιστορία των προγόνων μου και προσπαθώ να μάθω από τα λάθη τους, για να μην τα επαναλάβω. Δεν τους αγιοποιώ και δεν τους μετατρέπω μέσα μου σε υπερφυσικά όντα. (Είναι άραγε «ελληνικό» να μετατρέπεις τους αρχαίους Έλληνες σε θεούς και σε ανώτερα όντα, όταν εκείνοι κατέβασαν τους θεούς από το υπερφυσικό επίπεδο και τους έκαναν ανθρώπους; )

Δεν ψεύδομαι στον ίδιο μου τον εαυτό, αλλά με θάρρος και ανδρεία παραδέχομαι τα ελαττώματά μου. Παραδέχομαι τις αδυναμίες της «οικογένειάς» μου (γιατί αυτό είναι στην ουσία η «φυλή», μια οικογένεια) και θυμάμαι ότι οι «ενδογαμίες» -διανοητικές και γενετικές- παράγουν πάντοτε κατώτερης ποιότητας πλάσματα, ενώ η επαφή με το Ξένο γεννάει καινούργια, ανώτερα και θαυμαστά πλάσματα του Νου και της Ύλης!

Είμαι Έλληνας, αλλά πάνω από όλα είμαι Άνθρωπος.

Άνθρωπος είναι εκείνο το πλάσμα που κοιτάζει προς τα Πάνω με θάρρος και γενναιότητα.

Είναι εκείνο το πλάσμα που ονειρεύεται τα Άστρα και ας η Γη τον συνθλίβει σφιχτά στη χούφτα της.

Που τολμά να ξεφύγει από τη Μικρότητα και να πολεμήσει όπως ο Ηρακλής τους Θεούς, και ας ξέρει ότι στο τέλος θα χαθεί σ' αυτόν τον πόλεμο.

Που δεν μισεί αλλά συμπονά. Που, όπως ο Αχιλλέας τον Πρίαμο, καταλαβαίνει τη θλίψη του Άλλου και αφήνει τον εγωισμό του να χαθεί, για να τιμήσει τις ανθρώπινες παραδόσεις...

Αντίθετα, ο Φασισμός και ο Ρατσισμός, είναι δύο κίβδηλα και ΠΡΟΣΤΥΧΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ που δημιούργησαν κάποιοι Ιταλοί και Άγγλοι απατεώνες και πράκτορες αποικιοκρατικών συμφερόντων τον 18ο και 19ο αιώνα, για να δικαιολογούν τις ασέλγειες τους απέναντι σε λαούς που λόγω ιστορικών συγκυριών βρέθηκαν σε ασθενέστερη θέση (όπως βρέθηκαν και οι Έλληνες απέναντι στους Ρωμαίους μετά τις συγκρούσεις των Ελληνιστικών βασιλείων).

Ο Έλληνας μέσα μου, αναγνωρίζει σ' αυτά τα κατασκευάσματα τον ΕΧΘΡΟ του Πολιτισμού, όπως ο Αλέξανδρος και ο Λεωνίδας αναγνώριζαν στο πρόσωπο του Πέρση βασιλιά την ΤΥΡΑΝΝΙΑ.

Ο Έλληνας μέσα μου αναγνωρίζει στο πρόσωπο των «Ελληναράδων» τις Ορδές των θλιβερών αμόρφωτων και ανενημέρωτων Άγριων που εμφανίστηκαν από τα βάθη της Ασίας και από τον παγωμένο βορρά και καταπάτησαν, κατέστρεψαν και εκμηδένισαν τον Ελληνιστικό Παγκόσμιο πολιτισμό, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στη δεισιδαιμονία και σε μια παράλογη μεταφυσική, να μας φέρουν τον Μεσαίωνα.

Γιατί ο Ελληναράς εθνικιστής, που δεν θέλει να ακούσει τίποτα πέρα από τον φανατισμό του και δεν μπορεί να αναγνωρίσει τίποτα άξιο πέρα από το εθνικιστικό Εγώ του, είναι υποδεέστερος ακόμη και από τον Ταμερλάνο και τον Τζέκινς Χαν. Γιατί ακόμη και εκείνοι (ή οι διάδοχοί τους) υποκλίθηκαν μπροστά στους μεγάλους Πολιτισμούς που συνάντησαν στις εκστρατείες τους - και τελικά αφομοιώθηκαν από εκείνους!

ΑΥΤΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ, ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΤΗ ΤΟΝ ΠΡΟΑΙΩΝΙΟ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Αναγνωρίζει τον Πίθηκο και τον Γορίλα που οριοθετεί την περιοχή του με τα ούρα του.
Αναγνωρίζει στον ρατσιστή τον Μογγόλο Άγριο Πολεμιστή και τον Παραπληροφορημένο και παρασυρμένο Ναζί, που εφευρίσκουν παράλογες δικαιολογίες για να συνεχίσουν το απαίσιο, απάνθρωπο, εξολοθρευτικό και τελικά απόλυτα παράλογο και άστοχο έργο τους!
Το οποίο έργο είναι στην ουσία το αποτέλεσμα της αγριότητας των ενστίκτων, της έλλειψης κριτικής σκέψης και της ΠΑΝΤΕΛΟΥΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.

Οι διάφορες «φυλές» και τα «Έθνη» είναι διαφορετικές οικογένειες μέσα στην Ανθρωπότητα. Κανένα έθνος δεν είναι κατώτερο από τα άλλα. Όλα έχουν να προσφέρουν στο ανθρώπινο σύνολο! Όλες οι οικογένειες της Ανθρωπότητας πρέπει να συνεργαστούν για την επιβίωση και την εξέλιξη του κόσμου μας!

Από ποια σοβαρή φιλοσοφία ή φυσική επιστήμη ή έστω φυσική παρατήρηση, βγαίνει το συμπέρασμα ότι οι οικογένειες πρέπει να μένουν στην ενδογαμία και οφείλουν να αλληλοεξοντώνονται, όπως υποστηρίζουν οι εθνικιστές και οι ρατσιστές;

Η ενδογαμία παράγει τέρατα. Ο απομονωτισμός παράγει ηλίθιους.
Ο ρατσισμός και ο στείρος εθνικισμός απαιτούν την ενδογαμία και τον απομονωτισμό.
Γιατί δεν το καταλαβαίνουν κάποιοι ότι τα παιδιά αυτών των παραλογισμών είναι καταδικασμένα να είναι ΗΛΙΘΙΑ ΤΕΡΑΤΑ;
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget