24.11.07

Μια μικρή συνέντευξη στο περιοδικό Free για «παράξενα» θέματα...

Πριν μερικούς μήνες, έδωσα μια μικρή συνέντευξη στο περιοδικό Free, στην οποία ο Νίκος Πιτσιλάδης με ρώτησε για διάφορα «παράξενα» θέματα. Δημοσιεύω την πλήρη συνέντευξη εδώ, για όσους ενδιαφέρονται...

Νίκος Πιτσιλάδης: Θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει ένα top-5 των τοποθεσιών (εντός της χώρας) που έχουν σημειωθεί περισσότερες θεάσεις ΑΤΙΑ;

Λουκάς Καβακόπουλος: Βγάζοντας συμπέρασμα από όλες τις εμπειρίες που μου έχουν εκμυστηρευτεί αλλά και εκείνες που έχουν δημοσιευτεί κατά καιρούς, αδιαφιλονίκητο Νο1 σε εμφανίσεις UFO στην Ελλάδα είναι η ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου.
Δεύτερο είναι το λεκανοπέδιο της Αττικής (προφανώς αυτό συμβαίνει γιατί στην περιοχή αυτή βρίσκονται και οι περισσότεροι παρατηρητές).
Μετά έρχονται τα νησιά του Ιωνίου και ακολουθούν η Κρήτη, η Εύβοια, και οι υπόλοιπες παράκτιες και νησιωτικές περιοχές της Ελλάδας.

Δεν νομίζω όμως ότι σε αυτές τις περιοχές καταγράφονται περισσότερα γεγονότα γιατί εμφανίζονται εκεί και περισσότερα UFO.
Νομίζω, αντίθετα, ότι η μορφολογία του εδάφους και η «ανοιχτωσιά» που έχουν οι παραθαλάσσιες περιοχές ή τα υψίπεδα του Ολύμπου, απ' όπου βλέπεις περισσότερο ουρανό, κάνουν τον άνθρωπο που βρίσκεται εκεί να παρατηρεί πιο εύκολα τι συμβαίνει εκεί ψηλά.

Αν κοιτάζετε συχνά προς τα πάνω και βρίσκεστε σε μια περιοχή όπου ο ουρανός είναι σκοτεινός και όχι θαμπωμένος από τα δυνατά φώτα της πόλης, σίγουρα θα δείτε κάτι παράξενο – και μάλιστα χωρίς να επιμείνετε πολύ.
Θα δείτε παράξενα φωτάκια να διασχίζουν τον ουρανό, λάμψεις να εμφανίζονται και να χάνονται ξαφνικά, πεφταστέρια που ακολουθούν παράξενες τροχιές, και άλλα «ανεξήγητα».
(Έχετε βέβαια υπόψη σας ότι το 99% των φαινομένων που θα δείτε έχει κάποια απλή, φυσική εξήγηση, για αυτό και βάζω τα εισαγωγικά).

Έρχεται καλοκαίρι και μπορείτε να διαπιστώσετε εύκολα το παραπάνω.
Το παιχνίδι «Ας ψάξουμε για UFO», είναι σίγουρα μια ατμοσφαιρική και διασκεδαστική ενασχόληση για μια καλοκαιρινή παρέα που βρίσκεται στην παραλία: Ξαπλώστε κάτω στην άμμο, σε κάποιο αρκετά σκοτεινό μέρος, και ενώ συζητάτε με τους φίλους σας, προσέχετε τα άστρα και τον ουρανό. Σίγουρα θα νιώσετε όμορφα, αλλά θα δείτε και πράγματα που δεν ξέρατε ότι κυκλοφορούν εκεί πάνω.

Προσοχή βέβαια, αν δείτε κάποιο αστέρι να κατεβαίνει πολύ χαμηλά και να σας πλησιάζει, ίσως θα πρέπει να το σκεφτείτε σοβαρά να φύγετε τρέχοντας, γιατί υπάρχουν πολλές και μάλλον ανησυχητικές φήμες για το τι συμβαίνει σε εκείνους που πέφτουν θύματα απαγωγών... :-)


Ν.Π.: Αν μιλούσαμε σε παγκόσμια κλίμακα ποιο θα ήταν το αντίστοιχο top-5;

Λ.Κ.: Για το «top 5» των εμφανίσεων στον υπόλοιπο κόσμο, σίγουρα κορυφαία σε καταγραφές γεγονότων είναι η περιοχή του New Mexico στις Η.Π.Α. Εκεί βέβαια γίνονται τα μυστικά πειράματα του αμερικανικού Στρατού για νέα αεροσκάφη κλπ – και έχουν και τους καταυλισμούς τους διάφορες παράξενες φυλές Ινδιάνων.
Επίσης, εκεί βρίσκεται και η περίφημη «Περιοχή 51»-«Area 51» για την οποία ακούγονται τόσα πολλά, άρα οι εμφανίσεις να σχετίζονται με μυστικά πειράματα και όχι με κάτι «εξωγήινο».

Δεύτερες σε εμφανίσεις UFO έρχονται το Μεξικό, η Αργεντινή και η Χιλή.
Για αυτές τις χώρες ισχύουν κάποιες ενδιαφέρουσες «συμπτώσεις» που προβληματίζουν.
Π.χ. στην Αργεντινή και στη Χιλή κατέφυγαν μετά το τέλος του Β’ Π.Π. πολλοί υψηλόβαθμοι ναζί.
Όπως φαίνεται, μάλλον πειραματίζονται ακόμη με μυστικά όπλα για να κατακτήσουν τον πλανήτη μας και τα UFO είναι κάτι τέτοιο. :-)
Επίσης, στις ισπανόφωνες χώρες εμφανίστηκαν για πρώτη φορά διάφορες παράξενες σέκτες, όπως οι UMMO, που συνέδεαν τα UFO με τον ερχομό «ουράνιων σωτήρων της ανθρωπότητας» (αυτό σχετίζεται με τη γνωστή νέο-μυθολογία που εδώ στην Ελλάδα την ξέρουμε ως «Ομάδα Έψιλον»)…

Όχι, αν περιμένετε να ακούσετε κάτι τέτοιο, η Ελλάδα δεν είναι από τις πιο «ενεργές» χώρες εμφάνισης UFO. Φαίνεται ότι τα UFO φοβούνται και αυτά τη γραφειοκρατία μας και δεν στήνουν εύκολα εδώ τις «επιχειρήσεις» τους. :-)

Αλλά, και να εμφανίζονταν, πώς θα ξεχωρίζαμε τους πραγματικούς εξωγήινους από όλους εκείνους που βλέπουμε καθημερινά στην ελληνική τηλεόραση, μου λέτε;…

Ν.Π.: Ποιο είναι το βασικό επιχείρημα κάποιου που υποστηρίζει την ύπαρξη εξωγήινης ζωής; Είναι τόσο εγωιστικό πια να θεωρούμε ότι είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν;

Λ.Κ.: Ναι, είναι σίγουρα πάρα πολύ εγωιστικό να θεωρούμε ότι είμαστε μόνοι μας σ’ αυτό το απίστευτα τεράστιο σύμπαν των τρισεκατομμυρίων γαλαξιών που είναι γεμάτο με άστρα, με πλανήτες και με νεφελώματα, και ενώ τα περισσότερα από αυτά έχουν συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη ζωής.
Είναι αδύνατον σε ένα τόσο απίστευτα τεράστιο σύμπαν, να έπεσαν μόνο στον πλανήτη μας τα «ζάρια της τυχαιότητας» έτσι ώστε να δημιουργήθηκε ζωή και να μην έχει συμβεί πουθενά αλλού το ίδιο πράγμα.

Αυτό όμως είναι παλιό επιχείρημα. Οι ερευνητές πλέον θεωρούν πολύ σημαντικότερη ένδειξη το ότι έχουν εντοπιστεί πλανήτες στα κοντινά αστρικά συστήματα που μοιάζουν πολύ με τη Γη.
Επίσης, σε αστεροειδείς και σε διάφορα άλλα σώματα που βρίσκονται στο διάστημα, μακριά από τη Γη, έχουν εντοπιστεί αμινοξέα και διάφορα άλλα «ζωντανά» χημικά.

Από ό,τι δείχνουν οι πιο πρόσφατες έρευνες, και όπως υποστηρίζει η δημοφιλής «θεωρία της Πανσπερμίας» του δρ. Francis Crick (του ενός από τους δύο ερευνητές που ανακάλυψαν το 1953 το DNA), η ζωή δημιουργήθηκε στα αχανή νεφελώματα του Σύμπαντος.
Εδώ, στον πλανήτη μας, ήρθε μετά, «καβάλα» σε μετεωρίτες ή αστεροειδείς που περιείχαν «εξωγήινους» μικρο-οργανισμούς και έπεσαν στην επιφάνεια της Γης.

Αν στο εξώτερο διάστημα υπάρχουν τα συστατικά της ζωής, και αν υπάρχουν τόσοι όμοιοι πλανήτες με τον δικό μας, είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάπου θα έχουν αναπτυχθεί και πλάσματα εξίσου περίπλοκα με εμάς – και ίσως πολύ περισσότερο νοήμονα. (Ειδικά το τελευταίο είναι πολύ εύκολο, αν σκεφτούμε το επίπεδο της νοημοσύνης του μέσου γήινου σήμερα…:-))

Ν.Π.: Είδα στο τελευταίο τεύχος του Strange ένα αφιέρωμα για τον πλανήτη Άρη. Τι απαντάς σε όσους υποστηρίζουν ότι είναι παρωχημένο να μιλάμε ακόμα για το «πρόσωπο στον Άρη», τις πυραμίδες κ.λ.π.; Τελικά υπήρξαν Αρειανοί;

Λ.Κ.: Αν διαβάσετε το αφιέρωμα του περιοδικού, αυτές οι ερωτήσεις σας θα λυθούν.
Είναι δύσκολο να αναπτύξω εδώ την επιχειρηματολογία και τα στοιχεία που παρατίθενται σε 16 πυκνογραμμένες σελίδες του Strange.
Μπορώ όμως να σας διαβεβαιώσω ότι δεν είναι καθόλου παρωχημένο να ερευνούμε τα μεγάλα Μυστήρια του Κόσμου μας, ειδικά όταν αυτά φαίνεται να υπαινίσσονται διεξόδους από τα πολλά αδιέξοδα στα οποία έχει φτάσει η ανθρώπινη φυλή με τα κολλήματα και τη στενοκεφαλιά της.
Ίσως αν διαπιστώσουμε ότι εκεί έξω υπάρχουν θαύματα και πραγματικά μυστήρια που κρύβουν μεγάλα μυστικά, θα σταματήσουμε να τρωγόμαστε αναμεταξύ μας. Και ίσως θα σχεδιάσουμε από κοινού, όλοι οι άνθρωποι ενωμένοι, τη έξοδό μας από τον πλανήτη για να τα ανακαλύψουμε.
Ίσως έτσι μετατραπούμε, επιτέλους, σε ένα διαστημικό –και όχι πλέον γήινο– είδος.

Δεν ξέρω αν υπήρξαν κάποτε Αρειανοί, πάντως αν υπήρξαν, ίσως δεν έκαναν αυτή την έξοδο για την οποία μιλάω, και για αυτό τώρα στον πλανήτη τους δεν βρίσκουμε παρά σκόνη και χαλάσματα που μοιάζουν με ερείπια πρώην μεγαλειωδών μνημείων.

Αν η ανθρωπότητα αυτό-εξολοθρευτεί με έναν πυρηνικό πόλεμο και ο «πυρηνικός χειμώνας» και η αύξηση της ραδιενέργειας που θα ακολουθήσουν εξαφανίσουν κάθε ίχνος ζωής στον πλανήτη μας, πώς είστε σίγουροι ότι οι μελλοντικοί εξωγήινοι επισκέπτες, όταν θα φωτογραφίζουν π.χ. τα συντρίμμια του Αγάλματος της Ελευθερίας, δεν θα βλέπουν κάτι εξίσου θολό και αμφιλεγόμενο με το «Πρόσωπο του Άρη»;

Ν.Π.: Υπάρχουν Έλληνες που υποστηρίζουν ότι έχουν αρπαχθεί από εξωγήινους; Σε ποια μέρη της Ελλάδας έχουν σημειωθεί τέτοιες / περισσότερες απαγωγές;

Λ.Κ.: Δυστυχώς η αξιοπιστία των ανθρώπων που ισχυρίζονται κάτι τέτοιο συνήθως κυμαίνεται από το «μηδέν» και φτάνει –το πολύ– στο «ενδιαφέρον». Δεν έχω κάποια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πράγματι έχουν συμβεί περιστατικά απαγωγών στην Ελλάδα, αν και έχω δημοσιεύσει αρκετές μαρτυρίες στο Strange, ανθρώπων που υποστηρίζουν κάτι τέτοιο.

Βέβαια, η παραπάνω είναι η προσωπική μου γνώμη. Διάφοροι ερευνητές μου έχουν περιγράψει περιστατικά που συνέβησαν σε Έλληνες, που μοιάζουν πολύ με «απαγωγές από εξωγήινους». Παραδόξως, οι απαγχθέντες ήταν κυρίως Αθηναίοι!

Οι «απαγωγές από εξωγήινους» έχουν πολλά κοινά με τις παραδοσιακές ιστορίες για τις «αρπαγές» ανθρώπων από «νεράιδες», που είναι δημοφιλείς σε πολλά επαρχιακά μέρη της Ελλάδας.

Μήπως λοιπόν οι «αρπαγές» είναι το ίδιο πράγμα με τις «απαγωγές», απλώς ο άνθρωπος της πόλης χρησιμοποιεί τον «αμερικάνικο» όρο για το θέμα, ενώ ο άνθρωπος της εξοχής τον παραδοσιακό;

Ενδιαφέρουσα ομοιότητα είναι επίσης ότι και στις δύο περιπτώσεις, μετά την απαγωγή, οι απαχθέντες κάνουν σεξ!
Στην «εξωγήινη» περίπτωση πέφτουν θύματα …βιασμού, ενώ στην παραδοσιακή «ερωτεύονται» με τις νεράιδες!
(Άραγε αυτό σχετίζεται με το γεγονός ότι ο Αγγλοσάξονας είναι πιο πουριτανός από τον Έλληνα; Μήπως οι δικοί μας απαγχθέντες «κάθονται» πιο εύκολα στους «ξένους» και τελικά το απολαμβάνουν περισσότερο, για αυτό και τους «ερωτεύονται»;)

Μήπως λοιπόν οι «νεραϊδοπαρμένοι» της επαρχίας είναι στην πραγματικότητα θύματα εξωγήινης απαγωγής – ή μήπως τα θύματα απαγωγής από εξωγήινους είναι τελικά …νεραϊδοπαρμένα;

Πέρα από το χιούμορ που κάνουμε εδώ, αυτό το ερώτημα είναι πιο σοβαρό από ό,τι φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Ίσως οι «νεραϊδο/εξωγήινοι» διαλέγουν ως θύματα τους πιο ευαίσθητους από εμάς, εκείνα τα άτομα που ίσως δεν είναι τόσο «τετράγωνα» και αυστηρά στη λογική τους.
Ίσως για αυτό, όταν μελετάμε τέτοιες περιπτώσεις, οι άνθρωποι αυτοί μας φαίνονται συνήθως ως «ανισόρροποι»: Γιατί ίσως νιώθουν και ζούνε πράγματα που εμείς οι «ορθολογιστές» ούτε τα φανταζόμαστε…

2.11.07

Υπάρχει δογματικός Αθεϊσμός;

Σε μια συζήτηση στο antidogma.gr, ο φίλος «Αστερίων» Μάριος Γιαννακόπουλος έγραψε ότι «ο Αθεϊσμός γίνεται το alter Ego της θρησκολειψίας».

Αν και καταλαβαίνω τους άθεους που προσπαθούν να τα βάλουν με την ακόμα παντοδύναμη σήμερα θρησκεία και να μειώσουν τη δύναμή της -και ένας πόλεμος χρειάζεται πάθος για να κερδηθεί- παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην συμφωνήσω με τη διαπίστωση του Μάριου.

Ναι, συμφωνώ ότι κάποιοι έχουν μετατρέψει τον αθεϊσμό σε ένα δόγμα, ιδιαίτερα άκαμπτο και παράλογο, όπως ακριβώς και την θρησκεία.

Λένε «δεν υπάρχει θεός», χωρίς να ξέρουν τι ακριβώς εννοούν με τη λέξη «Θεός», ακριβώς όπως οι φανατικοί θρησκόληπτοι δεν ξέρουν σε τι ακριβώς πιστεύουν.

Στην ιστορία της φιλοσοφίας της ανθρωπότητας οι φιλόσοφοι δεν πίστεψαν ποτέ στον «παπούλη με τη γενειάδα που κοιτάει από ψηλά», αλλά καταλήγουν πολλές φορές να συμπεράνουν ότι υπάρχει ένα κοινό «νόημα» που συνδέει όλο το σύμπαν.

Σήμερα η θεωρία του χάους μιλάει για φαινόμενα «αυτο-οργάνωσης» και θεωρεί ότι η νοημοσύνη είναι ένα τέτοιο φαινόμενο. Γιατί να μην συμβαίνει λοιπόν σε επίπεδο «είδους» ή σε επίπεδο «βιόσφαιρας» ή σε επίπεδο γαλαξιών αυτή η αυτοοργάνωση-εμφάνιση νοημοσύνης;

Η Τοπολογία το έχει θέσει ως κανόνα: «Κάθε σύνολο που ξεπερνά έναν οριακό αριθμό στοιχείων, αποκτά ιδιότητες που δεν παρατηρούνταν μέχρι τότε στο σύνολο» (Όπως π.χ. ένας μικρός αριθμός νευρώνων δεν έχει νοημοσύνη, αλλά μερικά δισεκατομμύρια νευρώνες φτιάχνουν ένα μυαλό που έχει μπόλικη νοημοσύνη...)

Μέχρι και η κλασική Φυσική έχει δείξει ότι υπάρχει «non-locality» (μη-τοπικότητα) και ένα σωματίδιο στη μύτη μου συνδέεται με έναν μυστηριακό αλλά επιστημονικά αποδεκτό τρόπο με ένα σωματίδιο σε έναν γαλαξία που βρίσκεται τρις εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Αφού συνδέονται, τι «ονειρεύονται» όλα αυτά τα αμέτρητα σωματίδια που συνθέτουν το Σύμπαν;

Αναλογιζόμενος τα παραπάνω, πώς μπορώ να υποστηρίξω με απόλυτη σιγουριά (όπως υποστηρίζουν μερικοί άθεοι) ότι δεν υπάρχει μια συνεκτική «ουσία» που αποτελεί την anima του σύμπαντος;

Πως μπορώ να απορρίψω με απόλυτη βεβαιότητα κάθε υποψία και να αποφανθώ ότι αυτό το κοινό «νόημα» ή η «anima» δεν ισοδυναμούν με μια «ανώτερη λογική / ανώτερη δύναμη / ανώτερη ουσία» που μοιάζει να είναι κάτι πιο ...θεϊκό από τον «Θεό»;


Κάποιοι «άθεοι», από την άλλη, θα μου πούνε ότι δεν αρνούνται αυτόν τον φιλοσοφικό «θεό» που πηγάζει από όλα αυτά, αλλά εκείνον τον Θεό των θρησκειών που υποτίθεται ότι είναι μια οντότητα πολύ πιο εξελιγμένη από εμάς και ανακατεύεται με τα γεγονότα της Ιστορίας μας.

Πάλι, η εμπειρία μου μου λέει ότι όταν ήμουν παιδάκι ήμουν ένας βλάκας και μισός, και δεν καταλάβαινα τίποτα από τους μηχανισμούς της ανθρωπότητας γύρω μου. Αλλά, τώρα που μεγάλωσα καταλαβαίνω πράγματα που ένα παιδάκι δεν μπορεί να δει ούτε στον ύπνο του.

Ανάλογα, φαντάζομαι πόσα πράγματα καταλαβαίνει ένας άνθρωπος που βρίσκεται σε θέση υψηλής εποπτείας και δύναμης, όπως π.χ. ο Alan Greenspan. Είμαι σίγουρος ότι την κατανόηση που έχει αυτός, όπως και τη δύναμη, δεν τα έχω δει ούτε στον ύπνο μου...
Δεν αποτελεί λοιπόν έναν μοντέρνο θεό; Αν αποφασίσει αύριο να μειώσει μια χρηματιστηριακή αγορά κάποιου μικρού κράτους, θα προκληθούν πόλεμοι και πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τη ζωή τους. Δηλαδή θα πειράξει μερικά νούμερα, και κάπου μακριά η ζωή χιλιάδων ανθρώπων θα αλλάξει καθοριστικά. Τι λιγότερο έχει λοιπόν από έναν «θεό» σαν εκείνων των θρησκευτικών κειμένων;

Κατ' επέκταση, μια οντότητα -ας πούμε ένας εξωγήινος ανώτερου τεχνολογικού πολιτισμού ή ένας άνθρωπος που είναι αθάνατος και ζει για εκατοντάδες ή χιλιάδες χρόνια- μου είναι ολοφάνερο ότι θα έχει υπόψη του διάφορους μηχανισμούς του σύμπαντος και γνώσεις που η ανθρωπότητα σήμερα δεν ονειρεύεται καν.

Μια τέτοια οντότητα, που θα μπορούσε μέσω διαφόρων τεχνικών (τεχνολογικών ή κοινωνικών) να ελέγχει την πραγματικότητά μας με άνεση, δεν θα ήταν κάτι σαν θεός για εμάς (και μάλιστα πολύ κοντά στον βιβλικό θεό; )

Αυτά μου είναι ολοφάνερα, για αυτό και προβληματίζομαι με την άρνηση κάποιων άθεων να τα σκεφτούν - ή έστω να τα αναλογιστούν. Και αυτή η άρνηση μου φαίνεται πανομοιότυπη με την ίδια ακριβώς άρνηση κάποιων θρήσκων να αναλογιστούν τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες.

Ελπίζω να μην καταλάβατε ότι είμαι «Θεϊστής». Όχι, δεν πιστεύω στην ύπαρξη ενός θεού, αλλά δεν μπορώ και να την απορρίψω. Δεν είμαι ούτε «θεϊστής», ούτε «άθεος». Αυτές είναι δογματικές τοποθετήσεις.

Δεν πιστεύω σ' αυτά που λένε τα διάφορα θρησκευτικά δόγματα, αλλά μερικές φορές τα εξερευνώ και τα «παίζω» μέσα στο νου μου. Και βλέπω πολλές φορές τις ενδιαφέρουσες ιδέες που έχουν και οι Άθεοι, αλλά και οι Θεϊστές.

Ναι, συμφωνώ με τον Richard Dawkins σε πάρα πολλά, αλλά με συγκινεί και ο Φίλιπ Ντικ και ο Καζαντζάκης και κάποια σημεία των Ευαγγελίων ή του Κορανίου ή των Βουδιστών. Όλοι έχουν κάτι να πούνε. Κοιτάζω μέσα τους και διαμέσου τους και πέρα και πίσω από αυτά που λένε. Και για αυτό πολλούς από αυτούς τους σέβομαι βαθύτατα...

Μου έρχεται λοιπόν να γελάσω όταν παρακολουθώ τον πόλεμο ανάμεσα σε κάποιους «θεϊστές» και σε κάποιους «άθεους», όταν οι πρώτοι λένε: «Υπάρχει ένας παπούλης εκεί ψηλά που μας κρίνει όλους», και οι δεύτεροι απαντάνε: «Όχι, δεν υπάρχει! Πού είναι και δεν τον βλέπω;»
Επίπεδο συζήτησης άστα να πάνε...

Άρα, ναι, υπάρχει δογματικός αθεϊσμός. Αν οι άθεοι θέλουν να κερδίσουν πραγματικά σ' αυτόν τον πόλεμο κατά της σημερινής αποπροσανατολιστικής και παρακμασμένης θρησκείας, πρέπει να χτυπήσουν το πρόβλημα της θρησκείας εκεί, στη ρίζα του, εκεί που βρίσκεται η φανατική εθελοτυφλία που θέλει να απαντάει με απόλυτο τρόπο στα πάντα και να δίνει έτοιμες εξηγήσεις, ακόμη και σε πράγματα που δεν ξέρει κανείς να απαντήσει.
Σίγουρα δεν μπορούν να καταφέρουν να χτυπήσουν τον θεϊσμό, όσο και οι ίδιοι δίνουν απόλυτες και δογματικές εξηγήσεις, έτσι δεν είναι;
Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget