SCHAUBLE WARS, Κεφάλαιο 1: ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ: "Η Ελλάδα παράδειγμα για όλη την Ευρώπη"


Ο Δρ. Σόιμπλε, στις αρχές του 2014, συνειδητοποίησε ότι η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των Ελλήνων Πολιτών, θα οδηγούσε σύντομα σε μια αλλαγή κυβέρνησης.

Οι πολιτικές "δυνάμεις" που έλεγχαν μέχρι τότε τα πράγματα, και που είχαν με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο διαπλεκόμενα συμφέροντα με τα γερμανικά και βορειοευρωπαϊκά αντίστοιχά τους, ήταν σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα έχαναν τον έλεγχο της Ελλάδας.

Οι νέες πολιτικές δυνάμεις που θα αναλάμβαναν, αν τους επιτρεπόταν να δράσουν ελεύθερα, θα μπορούσαν να φέρουν την ανατροπή σε ολόκληρη την Ευρώπη, προτείνοντας ένα νέο μοντέλο, πιο ανθρώπινο, λιγότερο ανταγωνιστικό προς την Κίνα, με πιο κοινωνικό πρόσωπο, με μεγαλύτερο σεβασμό προς τους λαούς και την ανθρώπινη ζωή.

Το νέο μοντέλο, θα ήταν "μια νέα ελπίδα" για την Ευρώπη.

Ο Δρ. Σόιμπλε αντιλαμβανόταν όται αν αυτό το νέο μοντέλο μιας πιο κοινωνικής πολιτικής πετύχαινε, έστω και σε μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, ο δικός του ρόλος τελείωνε. Ήταν εξάλλου ένας από τους κύριους εισηγητές του αυστηρού μοντέλου ελέγχου της κοινωνίας και των εργαζόμενων, ενός μοντέλου που συνέφερε τους βόρειους βιομήχανους κεφαλαιοκράτες, που ήθελαν να αυξήσουν το κέρδος και τον πλούτο τους με κάθε τρόπο και δεν τους ένοιαζε καθόλου η ευημερία των λαών και των ανθρώπων.

Το νέο κοινωνικό μοντέλο που φαινόταν ότι θα επικρατούσε, ξεκινώντας από την Ελλάδα, ήταν κάτι που ήθελαν εξάλλου οι λαοί της Ευρώπης, που στέναζαν κάτω από μια οικονομική και κοινωνική καταπίεση που δεν είχε προηγούμενο, και η οποία, δυστυχώς για τον κ. Σόιμπλε που την υποστήριζε, είχε αρχίσει να δείχνει ότι δεν οδηγούσε πουθενά, γιατί οι δυνάμεις της αγοράς στέγνωναν και η "ζήτηση" των γερμανικών προϊόντων μειωνόταν, και πολύ γρήγορα ολόκληρη η Ευρώπη θα έφτανε σε φανερά αδιέξοδα.

Η μόνη δικαιολογία με την οποία ο Δρ. Σόιμπλε και οι άνθρωποί του συνέχιζαν να επιβάλλουν το καταπιεστικό τους σύστημα, ήταν η δικαιολογία ότι "η Κίνα θα μας αγοράσει και θα μας κατακτήσει, ρίχνει τις τιμές, είναι πολύ πιο εργατικοί και αποδοτικοί από εμάς, για αυτό και εμείς πρέπει να γίνουμε σαν και αυτούς, να δουλεύουμε περισσότερο και να ζητάμε λιγότερα".

Με αυτή τη λογική, ο Δρ. Σόιμπλε και η κ. Μέρκελ (ο "καλός μπάτσος" του) επέβαλαν στη Γερμανία και στους δορυφόρους της ένα σύστημα και περιορισμού του διαθέσιμου χαρτονομίσματος, και επέβαλαν στην ευρωπαϊκή περιφέρεια ένα είδος "κινεζοποίησης" που χαμήλωνε τους μισθούς και κατέστρεφε τα κοινωνικά δικαιώματα, κάθε μέρα και περισσότερο.

Αυτό το "πάγωμα", έκανε τους Ισπανούς, τους Ιταλούς και τους Γάλλους, λαούς που παγιδεύτηκαν με τη θέλησή τους στην ελεγχόμενη αγορά του Ευρώ, να δουλεύουν κάθε μέρα με λιγότερες απολαβές και δικαιώματα, και κάθε μέρα πιέζονταν για να κατέβουν λίγο πιο κάτω, προς τις ίδιες απολαβές που είχαν οι Κινέζοι.

Αν όμως οι ευρωπαίοι εργαζόμενοι ήταν ικανοί και ήθελαν να κερδίσουν κάτι παραπάνω, "ελεύθερη Ευρώπη είμαστε", ο Δρ. Σόιμπλε και οι συνεργάτες του, επέτρεπαν στους καλύτερους εργαζόμενους και επαγγελματίες να μπορούν να μετακομίσουν στη Γερμανία όπου οι μισθοί είναι μεγαλύτεροι, οπότε θα εργάζονταν από εκεί και έπειτα για τα συμφέροντα της.

Εξάλλου, οι κοινωνικές παροχές -οι ίδιες που αρνούνται να δώσουν στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες- είναι στη Γερμανία άφθονες, ώστε κάθε ξένος να νιώθει ότι "ορίστε, αυτή είναι μια χώρα που αγαπάει τους Πολίτες της".

Αν όμως οι Έλληνες σήκωναν κεφάλι, και επέλεγαν ένα πιο ανθρώπινο μοντέλο και στη δική τους χώρα, οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης, θα ήθελαν να κάνουν το ίδιο. Και ο Δρ. Σόιμπλε έτσι θα έχανε την εξουσία που απολάμβανε σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Και το όνειρο για ένα νέο χιλιόχρονο γερμανικό βασίλειο, θα αποτύγχανε για ακόμη μια φορά.

Ο κ. Σόιμπλε είναι όμως ένας άνθρωπος βαθιά διαβασμένος, γνώστης της στρατηγικής και των τεχνικών της εξουσίας. Και γνώριζε ότι στη στρατηγική, όπως και σε κάθε πολεμική τέχνη, μια από τις σημαντικότερες τεχνικές, είναι να χρησιμοποιήσεις την ίδια τη "φόρα" του αντίπαλου σε βάρος του.
Οι ασιατικές πολεμικές τέχνες βασίζονται κυρίως σ' αυτό. Ο Ναπολέοντας το είχε παρατηρήσει σε ένα άλλο επίπεδο, λέγοντας ότι ένας στρατός που κερδίζει τις μάχες, είναι πολύ εύκολο να προχωρήσει τόσο πολύ στο βάθος του εχθρικού πεδίου, που είναι εύκολο να τον αποκόψεις από τον ανεφοδιασμό του, και να τον περικυκλώσεις για να τον εξολοθρεύσεις.

Στο Μαραθώνα, οι Αρχαίοι Έλληνες έτσι νίκησαν τους πολυάριθμους Πέρσες.
Το μυστικό είναι, πάντα, να αφήσεις τον εχθρό να πάρει φόρα, και τη σωστή στιγμή να του δώσεις ένα απλό σπρώξιμο, και εκείνος θα πέσει στο κενό.

Ο Δρ. Σόιμπλε, βλέποντας την τεράστια δυναμική που ο λαός έδινε σε κάποια νέα πρόσωπα του πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας, βλέποντας επίσης ότι αυτά τα νέα πρόσωπα ηταν άπειροι και ιδεαλιστές, συνειδητοποίησε ότι θα ήταν πολύ απλό να τους εξουδετερώσει. Έφτανε ένα απλό σπρώξιμο.

Έτσι, η Ελλάδα, αντί να δώσει ένα νέο παράδειγμα, θα γινόταν ο "αποδιοπομπαίος τράγος" της Ευρώπης, και το νέο της "παράδειγμα" θα απομονωνόταν, θα γυρνούσε εναντίον της, και οι Έλληνες θα "έτρωγαν τόσο πολύ τα μούτρα τους", που κανένας λαός δεν θα το τολμούσε για πολύ καιρό να το ξανατολμήσει. Τουλάχιστον για τα 10-15 χρόνια που έμεναν στον ίδιο μέχρι να αποσυρθεί, θα ήταν απολύτως ασφαλής. Μετά, δεν τον ένοιαζε, ας διαλυόταν και το σύμπαν...

Φανταστείτε πόσο τυχερός θα ένιωσε, όταν η ανάπτυξη του "Ισλαμικού Κράτους" στη περιοχή της Συρίας και του Ιράκ, πρόσθεσε ακόμη ένα κομμάτι στο "παζλ" των σχεδίων του, αφού έτσι γινόταν φανερό, ότι πολύ σύντομα η Ευρώπη θα μπορούσε να συμπληρώσει και το τελικό στοιχείο της "κινεζοποίησης" της.
Αυτό το τελευταίο κομμάτι, ήταν η δημιουργία του αντίστοιχου "σινικού τείχους" που θα έθετε τα όρια της, και θα κρατούσε απ' έξω τους Μουσουλμάνους, που είτε ως κατακτητές είτε ως πρόσφυγες, πολύ γρήγορα θα κατέκλυζαν τις πύλες της Ευρώπης. Αυτό το σινικό τείχος, θα χτιζόταν πάνω στο πτώμα του "αποδιοπομπαίου κράτους", της Ελλάδας.

Τη μέρα που συνειδητοποίησε πλήρως το σχέδιό του, ήταν και το τέλος της υποστήριξής του προς τον μέχρι τότε πολύ καλό τοποτηρητή των συμφερόντων του στην Ελλάδα. Ήταν καλοκαίρι του 2014, και τότε ξαφνικά η κάνουλα των χρηματοδοτήσεων της -πλούσιας σε αγαθά και ανθρώπους, αλλά χωρίς νόμισμα- Ελλάδας, έκλεισε ερμητικά.

Όταν ο μέχρι τότε Έλληνας τοποτηρητής του παραπονέθηκε για το ξαφνικό σταμάτημα της υποστήριξης, ο Δρ. του είπε: "Μην ανησυχείς! Θα γίνει μια απλή "αριστερή παρέμβαση" για λίγους μήνες, και μετά εσύ θα ξαναγυρίσεις στην Εξουσία". Και όταν εκείνος έφυγε ελαφρώς ανακουφισμένος, ο Δρ. Σόιμπλε γέλασε, γιατί ήξερε ότι όταν το σχέδιό του θα ολοκληρωνόταν, δεν θα είχε καμία σημασία ποιος θα ήταν εξουσία, σε μια χώρα που θα ήταν πλήρως κατεστραμμένη, και το παράδειγμα προς αποφυγή για όλη την Ευρώπη...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Για ποιο λόγο συνελήφθη ο "Γέρων Παστίτσιος", ο νεαρός που αποκάλυψε την απάτη που έχει στηθεί γύρω από τον μοναχό Παϊσιο.

Υπάρχει δογματικός Αθεϊσμός;

Κοινωνικός Δαρβινισμός